Er zijn meer sporen die naar Cor de J. wijzen. Zo zijn er kruitsporen aangetroffen op zijn kleding en in zijn bestelbusje, die mogelijk te relateren zijn het schietincident. Hij had de toegangscode van het huis en wist waar de sleutel van een zijdeur lag.
89 oproepen gewist
Verder lijkt het verdacht dat hij uitgerekend die nacht zijn telefoon thuis heeft gelaten en dat hij de volgende ochtend 89 oproepen uit zijn telefoon wist. “Mijn telefoon zat gewoon snel vol”, zegt hij in de rechtszaal.
En dan dat amoureuze verhaal. Was Cor de J. misschien verliefd op de weduwe en zag hij haar nieuwe vriend als een concurrent? Het Openbaar Ministerie wijst op WhatsApp-berichten die de man uit Alblasserdam in november 2022 naar de vrouw stuurt, als zij op reis is in Namibië met haar nieuwe geliefde.
Op 8 november: ‘Ik hou nog meer van je dan toen je wegging’. Op 10 november: ‘Ik hou erg veel van je’. Volgens Cor de J. waren dat puur woorden van troost aan de weduwe. Maar ook de vrouw zelf zoekt het motief op het relationele vlak: “Hij is vermoord, doodgeschoten en waarom? Omdat hij mij aardig vond!”
'Obsessief'
De dochter van het slachtoffer, in haar verklaring in de rechtszaal: “Mijn vader was een sta in de weg.” Zijn zus: “De verdachte zocht obsessief contact, terwijl zij er niet van gediend was. Hij nam wraak door mijn broer te vermoorden.”
Cor de J. is naar het Pieter Baan Centrum gestuurd, waar hij weigert mee te werken. De deskundigen constateren wel een vorm van grootheidswaan, waarbij hij verzint dat hij bij de inlichtingendienst heeft gewerkt en in Vietnam is geweest. Maar zij kunnen geen link leggen met de moord. Het OM eist daarom alleen een celstraf, van 18 jaar. Plus een contactverbod met de nabestaanden.
De verdachte ontkent in alle toonaarden. “Het rechercheonderzoek is kut. Ik ben niet in de woning geweest en niemand heeft mij daar gezien.” Advocaat Wieteke Drummen somt het op: geen bloedsporen op zijn kleding, geen zekere andere, forensische sporen, schoensporen ter plekke die niet van haar cliënt zijn.
Ze benadrukt vooral de allereerste verklaring van de weduwe: die zegt dan tegen de politie, haar kinderen en bekenden dat zij niet weet wie de dader is. “Ze lijkt echt geen idee te hebben wie er in haar slaapkamer was.” De vrouw komt daar zelf op terug in de rechtszaal: “Ik heb gelogen, maar ik durfde niet anders. Ik was te bang alsnog vermoord te worden.”
Herbeleven
De vrouw zegt fysieke en mentale klachten te hebben gekregen na de moord. “De nachten zijn het zwaarst, waarin ik keer op keer het drama herbeleef. Ik zie weer die lichtflits op de gang. Cor die midden in de nacht naast mijn bed staat en me aankijkt met angstaanjagende ogen en hoe ik vraag: ‘Wat doe je hier?’, niet wetend dat het ergste nog zou gaan gebeuren.”
Grote moeite heeft zij ermee dat het uitgerekend de klusjesman was, de huisvriend. “Hij was altijd uiterst vriendelijk en beleefd en extreem behulpzaam. Als ik er niet zelf bij was geweest, had ik niet kunnen geloven dat Cor tot deze moord in staat zou zijn geweest. Hij heeft mij dan wel niet vermoord, maar ik voel me wel dood van binnen.”
De rechtbank in Dordrecht doet op 4 november uitspraak.
