De eerste Leo
Toen Frans nog een kind was, werd er thuis nauwelijks gesproken over de oorlog. Volgens hem is het een bekend verschijnsel dat mensen die veel leed hebben meegemaakt, hierover niet willen praten. Zijn ouders wezen af en toe wel naar een portret aan de muur van een jongetje die zij de 'eerste Leo’ noemden. Omdat zijn eigen broer, die ook Leo heette, naast hem zat, snapte de toen zes-jarige Frans daar niks van. Zijn vader had hem immers nooit verteld dat hij eerder getrouwd was en dat dat jongetje aan de muur zijn eerste zoon was.
De geschiedenis
Op latere leeftijd begon Frans zijn vader steeds meer te vertellen over de oorlog. Frans had daar eerst geen interesse in: “Ik ging studeren en op 18-jarige leeftijd het huis uit om een nieuw leven te beginnen. Ik dacht die oorlog laat ik achter mij en daar wil ik niet zoveel over weten. Er zijn tientallen jaren overheen gegaan voordat het me ging interesseren wat mijn familiegeschiedenis was". Sinds het lezen van het het boekje 'Groeten van Leo’, geschreven door Martine Letterie, is Frans er naar eigen zeggen soms bijna obsessief mee bezig.
Groeten van Leo
De eerste Leo woonde twee jaar in kamp Westerbork en werd vandaar uit op een van de laatste transporten met zijn ouders gedeporteerd naar Auschwitz. Bij aankomst werd hij samen met zijn moeder direct gescheiden van zijn vader en vergast. Frans denkt niet dat de 7-jarige Leo besefte dat hij in Westerbork in een voorportaal van een vernietigingskamp leefde. ‘‘Hij ging gewoon naar school en kreeg les. Er werd een soort decor gemaakt om een schijnwereld op te houden."
Het verhaal van Frans Meijer over zijn familiegeschiedenis is vandaag in een nieuwe aflevering van 'Op Pad met Ad' vanaf 18.00 uur te zien op TV Dordrecht en ons YouTube-kanaal. De uitzending wordt komende vrijdag herhaald.
