Van zo’n 70 gaan ze naar ongeveer 20 vierkante meter, op het Henri Polakhof in de wijk Crabbehof. Daar zijn bewoners op z’n zachtst gezegd niet blij mee. “Al plak je er vijftig miljoen op, ik ga er gewoon niet heen. Ik wil er nog niet dood gevonden worden”, zegt Jan Roggeveen. Medebewoner Henriëtte Monster: “M’n zelfredzaamheid wordt opeens weggehaald. Je kan er niet eens zelf koken en ik kan met mijn hulphond niet eens normaal de lift in.”
Reden voor de verhuizing – die binnen enkele weken moet plaatsvinden – is dat het huidige houten gebouw is aangetast door schimmels. “Er is veel geprobeerd de afgelopen jaren om dat te verhelpen, maar dat is niet duurzaam gelukt”, laat Brigitte Jacobs van Syndion weten. Na dieper onderzoek concludeerde de GGD dat woningcorporatie Woonbron het pand moet afbreken.
Niets beschikbaar
Syndion is eerst samen met Woonbron gaan kijken naar een nieuwe locatie voor de dertien bewoners, maar er was niets beschikbaar dat aan de eisen voldeed: een gezond leefklimaat met de mogelijkheid tot begeleiding. Uiteindelijk leidde de zoektocht naar het Henri Polakhof, waar Syndion al eerder cliënten huisvestte.
De situatie is hoe dan ook tijdelijk, tot er een betere plek voor de dertien bewoners gevonden wordt. Maar die lijken zich daar nog niet bij neer te leggen. Naast dat ze er qua ruimte flink op inleveren, hebben ze ook het gevoel helemaal buitenspel te zijn gezet. Monster: “Ze hadden ons overal bij moeten betrekken, maar ze schijnen al van alles bekeken te hebben en wij weten van niets.”
Syndion betreurt het dat de bewoners dit zo ervaren. “Voor mijn gevoel wordt er veel met hen gesproken en overlegd. We houden niets achter, maar met z’n allen stemmen en kiezen voor een gebouw werkt ook niet”, zegt Jacobs.
