Geschreven door Rowan Siskens van Goed Verhaal, Lekker Podcast Daardoor heb ik automatisch meer oog voor andere dingen, zoals het eten op mijn bord. Een aantal jaren geleden heb ik enthousiast meegedaan met de eerste moestuintjes-golf van de Albert Heijn. Ik herinnerde me van de basisschool hoe makkelijk het was om waterkers te laten groeien en hoe moeilijk kon het nou zijn om zelf een komkommer, flespompoen, of koriander tot wasdom te brengen? Behoorlijk moeilijk. Aan mijn voorbereiding heeft het niet gelegen. Ik had al potten gekocht voor alle levensfasen waar mijn plantjes doorheen zouden gaan. Genoeg potgrond om een oorlog mee door te komen. Voor de koude dagen stond er een kas klaar op het balkon. Nu ik er zo aan terugdenk is het alsof je al een huis, al het eten, en alle kleren voor een heel kinderleven koopt.
Ondanks het feit dat er geen kool in mijn moestuintje stond, groeiden mijn plantjes wel zo. De puberteit kwam snel. Het werd tijd om ze naar een groter potje en de kas te verplaatsen. Voor de verandering werd het een dag later een keer dertig graden in Nederland en waren al mijn plantjes kapot gekookt in hun kas. Dat was voor mij een laffe uitweg om niet meer mee te doen aan de daaropvolgende moestuin hypes.
Als een soort Griekse Villa Augustus komt bij het appartement waar ik verblijf, alles uit eigen tuin. De Griekse salade met komkommer, tomaat, en paprika. Zelfs de olijf. Gerechten met courgette, ook uit eigen tuin. Ik ben dankbaar en denk aan dat het hen wel is gelukt om hun moestuin te laten floreren in deze hitte. Dat ik degene mag zijn die daar de vruchten van mag eten. In onze aflevering over Verhuizen vertelde Michiel dat je het beste kookt als je de ingrediënten kunt zien vanuit je raam. Ik kan dat inmiddels uit eigen ervaring beamen. Tenminste, de chef hier kookt het beste en op mijn bord smaakt het het beste.
Dat bord is een bruggetje naar het enige Dordtse nieuws dat ik deze week heb meegekregen: het stoepbord bij Visser’s krijgt een nieuw jasje en die verdient ook wel wat liefde na twintig jaar geen nieuwe kleren. Ik weet zeker dat kunstenaar Mignon Nusteling beter voor dat bord gaat zorgen dan ik voor mijn plantjes.
