Tijdens de lockdown vlogen de excuushonden over de toonbank. Naar schatting hebben tijdens de corona pandemie één tot anderhalf miljoen Nederlanders een huisdier aangeschaft. En nu die Nederlanders het huis weer mogen verlaten of zelfs op vakantie kunnen, voelen ze zich niet meer aan de ketting gelegd door de overheid maar door hun huisdier. Ook zullen mensen zich hebben verkeken op de verantwoordelijkheid die bij het hebben van een huisdier komt kijken.
Het is niet mijn bedoeling om in deze column verwijtend met een vingertje te wijzen; zelf kwam ik er ook al vroeg achter dat ik niet geschikt was om een huisdier te hebben. Hier kunnen mijn konijn Knollebol, rat Rambo, goudvissen en wandelende takken over meepraten. Het is daarom ook dat ik elke hint op een huisdier van mijn vriendin van de hand wijs.
Maar dat ik als individu wel drie keer nadenk over zo’n keuze is natuurlijk geen oplossing van het landelijke probleem. En zo’n op het gevoel inspelende
nieuwsbericht helpt daar ook niet aan mee. Want uit een impuls van goedheid een gedumpt dier adopteren is ook niet de oplossing. Grote kans dat het een kat in de zak blijkt te zijn en je je na een paar maanden schuldig maakt aan dezelfde kat in de zak gedachten. De dierenbescherming doet in zulke situaties er alles aan om te helpen en te adviseren, maar de oplossing moet naar mijn idee vanuit de politiek komen.
Het uitbreiden van dierenregistratie en het daarbij horende chippen zou een mooie eerste stap zijn. En mochten we dieren niet willen chippen dan zouden we natuurlijk een wereldwijd complot kunnen bedenken, waardoor we dieren onbewust deze vrijheid beperkende maatregel kunnen laten ondergaan. Maar dat is misschien wel heel vergezocht.
Als je het mij vraagt zou ik morgen het belasting beloningsmodel voor huisdieren invoeren. Het idee is heel simpel; je dier wordt geregistreerd en bij je belastingaangifte stuur je voortaan een foto of filmpje mee van je gezonde vrolijke huisdier. Pluisje in zijn looprad, Rex met een tak en Vlekje achter Snuffie van de buren. En dan krijg je een percentage van je huisdierenbelasting terug.
Goed voor de portemonnee en goed voor de dieren. Plus denk eens aan de belastingambtenaar. Die tussen de excel sheets door wordt opgevrolijkt wordt door schattige foto’s van baby kittens.
Zeker, het idee heeft nog wat uitwerking nodig. Het is niet makkelijk in te voeren, kost de belastingdienst meer tijd en de overheid meer geld. Maar we kunnen het er allemaal over eens zijn dat we het dumpen van huisdieren niet makkelijker moeten maken, wel duurder en onmogelijk.
