Naomi vertelt dat de pleister een aantal vitale functies meet; “Zoals de ademhaling, hartslag en temperatuur. Die informatie komt binnen op een telefoon. En als de meting een aantal keer te hoog of te laag is, dan krijgen we een melding en gaan we naar de patiënt toe, om te kijken hoe het gaat.” Na overleg met de arts wordt er bekeken of er iets in het beleid moet worden aangepast.
Voorheen werkte het ziekenhuis met een kaartje, waarop de zogenoemde rooksignalen stonden voor bijvoorbeeld een hartstilstand. Die signalen zijn al 8 tot 12 uur van te voren zichtbaar. “Maar toen waren we er nog niet,” vertelt de intensivist. “Als we drie keer in de acht uur meten; wat gebeurd er dan tussen die drie keer. Stel dat er tussen bepaalde metingen iets gebeurd, moeten we iets hebben waarmee we dat kunnen meten.” De slimme pleister meet iedere twee minuten de ademhalingsfrequentie, hartslagfrequentie en de temperatuur. “Dat zijn de belangrijkste waardes waaraan je kunt zien of iemand ziek wordt of achteruit gaat.” vult de verpleegkundige aan.
Patiënt Huib Rikkers is onder de indruk van de plakker. “Het lijkt mij erg modern. Kijk wat onderzoek de laatste jaren teweeg gebracht heeft in de medische wetenschap.”
Het komende halfjaar wordt onderzocht voor welk type patient deze pleister meerwaarde heeft.
