Deze column is geschreven door Arthur Attasio van Goed Verhaal, Lekker Podcast. Beluister hierboven hun laatste aflevering.
Op dit eiland, waar we alleen de naam van de Moerdijkbrug kunnen of willen onthouden, lijkt weinig interesse te zijn voor zulke poespas en dat werd bevestigd door een filmpje dat ik eerder deze week zag. Op het filmpje is te zien hoe onze burgemeester trots achter prinses Beatrix staat terwijl ze zwaait naar een groot aantal fietsers dat vanuit Stadswerven naar de binnenstad fietst. De fietsers zijn meer onder de indruk van onze oud-koningin dan van de brug en het feit dat ze een paar minuten sneller in de stad zijn (er zijn er zelfs een paar die van hun fiets stappen zodat ze een filmpje kunnen maken en het tijdsverschil daarmee teniet doen). Ook een hond, die speciaal voor deze gelegenheid een oranje truitje aan heeft, is meer bezig met dit nieuw stukje territorium dan het contragewicht dat tegen de draairichting van het brugdek indraait.
Mede door dit alles en de jarenlange discussies werd ik benieuwd naar de brug en dat leidde ertoe dat ik op een doordeweekse avond in mijn eentje de deur uitging om de brug van dichtbij te bekijken. Toen ik over de Riedijk aan kwam lopen en de brug voor het eerst zag, voelde ik een kinderlijk enthousiasme door me heen stromen. Er stonden tenten, mensen maakten foto’s en de sculpturale landmark zag er indrukwekkend uit. Ook ik maakte een foto en wilde het doorsturen naar mijn familie en vrienden. Eens te meer zorgde mijn gevoel ervoor dat mijn soms sceptische blik op de wereld werd vertroebeld en minuten lang stond ik te kijken naar een Waterbus die aan het einde van zijn dienst door de open brug voer.
Toen ik verder liep, hoorde ik twee andere bezoekers praten over hoe groot de brug wel niet is en ik denk dat jullie daar zelf ook eens naar moeten gaan kijken. Al is het alleen om zelf een oordeel te kunnen vellen.
