Distilleerderij Rutte bestaat 150 jaar, en dat moet gevierd worden

De distilleerderij is al lang niet meer in onze familie. John verkocht de zaak eind jaren negentig aan een groep aandeelhouders, maar bleef er werken tot zijn dood in 2003. Daar werkte hij nog kort samen met Myriam Hendrickx, die nu het bedrijf runt. Hoewel zij geen familie is, is de 150 jaar geschiedenis van de zaak erg belangrijk voor haar. “De familie Rutte is altijd heel trouw gebleven aan hun vak, dat heeft altijd centraal gestaan. En dat hebben wij daarna ook voortgezet in het creëren van nieuwe recepten.”

Met de Rutte-producten probeert Myriam een mix te presenteren tussen vroeger en nu: “Whisky-achtige producten zijn nu heel hip, maar dingen op vaten laten rijpen, dat deed de familie Rutte al héél erg lang. Ook voegden ze bijvoorbeeld noten toe, dat deed echt niemand. Die creativiteit in de familie is in alle oude recepten terug te zien. Maar we hebben hier op zolder bijvoorbeeld ook oude schilderijen, tekeningen en muziekboeken gevonden.”

Als kleindochter van John kan ik dat alleen maar beamen. Mijn vader, ooms en tante zijn allemaal handig, creatief, muzikaal en kunstzinnig. Het gezin Rutte bestaat uit 6 kinderen, en woonde ook een tijd boven de zaak in de Vriesestraat. De kinderen hielpen mee in de zaak: etiketjes plakken (recht!), flessen afvullen, kratjes sjouwen voor een duppie. En ook ikzelf heb warme herinneringen aan dit pand: als mijn vader een fles rum haalde, rende ik naar achteren, naar opa. De ketel waar hij in stookte is inmiddels vervangen voor een veiligere, maar die staat in dezelfde ruimte als waar ik opa John altijd aantrof: in een overall, sjekkie in zijn mondhoek, en omgeven door de geur van fruit- en alcoholdampen. Geen van de 6 kinderen wilde het bedrijf overnemen na zijn dood, en dus bestaat Distilleerderij Rutte nu voort onder Hendrickx’s vaandel. Maar wel met veel oog voor het verleden. 

Het Ruttepand is een soort museum: boven de winkel kun je allerlei producten proeven en worden er workshops gegeven. In die ruimte - waar de familie dus vroeger woonde - zie je nu overal oude foto’s, flessen, prenten en recepten. Bijzonder leuk voor mij, maar eigenlijk een must voor elke Dordtenaar. De likeuren, jenevers en andere distillaten zijn allemaal ook nog eens gelinkt aan de Rutte die hem heeft bedacht; zo staat op de oude jenever de handtekening van Anton Rutte, en op de sloe gin die van mijn eigen opa, John. Hij bracht voor het 125-jarig bestaan de Oude Simon uit, als eerbetoon aan Simon Rutte, bij wie het in 1872 allemaal begon. Deze ‘Old Simon Jubilee’, zoals ze nu heten, hebben vijf jaar op vat gelegen. Daarvan zijn 800 flessen, om het 150-jarig jubileum van de distilleerderij te vieren.

Deze Rutte heeft maar meteen een flesje meegenomen…