Edward kwam na een avond stappen in 2011 nooit meer thuis: 'wij hebben genoeg geleden en willen de waarheid'

Ria, de moeder van Edward, krijgt haar zoon in de ochtend van 4 september 2011 telefonisch niet te pakken. Het is dan een paar uur nadat de Zwijndrechter ging stappen bij Bibelot in Dordrecht, toen nog gevestigd in de voormalige Bonifatiuskerk. Edward had zijn moeder zelf gevraagd hem wakker te bellen, zodat hij op tijd op zijn werk zou verschijnen. Maar de oproep wordt niet beantwoord.

Sindsdien leeft de familie in onzekerheid, want hij had dagelijks meerdere keren contact met zijn ouders. Edwards fiets en een deel van zijn telefoon worden op een paar honderd meter afstand van Bibelot aangetroffen. Nog verderop staan zijn schoenen. De familie zoekt overal, maar van Edward ontbreekt verder elk spoor.

Zijn lichaam wordt een paar dagen later gevonden in het water van de Oude Maas, ter hoogte van een bunkerschip aan de Hooikade. De omstandigheden zijn opmerkelijk. Edward heeft namelijk wonden op zijn gezicht en hoofd, en ook een steekwond in zijn linkerdijbeen. Maar in zijn broek zit geen gat van de steekwond. Ook staat zijn gulp open en zit zijn shirt omgekeerd. En alhoewel hij in het water is gevonden, zit er geen water in zijn longen. De wereld van zijn naasten stort in.

"Er was in ieder geval geen sprake van verdrinking, maar de daadwerkelijke doodsoorzaak is onbekend gebleven", zegt de Peter R. de Vries Foundation. Die stichting vraagt elke week aandacht voor een onopgeloste moord- of vermissingszaak. "Duizenden nabestaanden wachten nog elke dag op antwoord. Zij staan voor hun gevoel vaak in het donker, omdat de zaak verjaard is, er geen tips meer zijn of omdat er te weinig capaciteit of aandacht is vanuit politie en justitie. Maar als je een geliefde verliest, zonder te weten waar hij of zij is of wat er is gebeurd, dan kan het rouwen niet beginnen, ook niet na tientallen jaren."

Via die stichting vragen de ouders van Edward, Gerard en Ria, en zijn nicht Natasja opnieuw aandacht voor deze zaak. Een forensisch patholoog deed in 2017 opnieuw onderzoek naar de doodsoorzaak en ook het OM liet opnieuw forensisch onderzoek doen op zijn kleding. Ook dit bracht geen verdere duidelijkheid. "Wij komen met de politie en het OM niet verder, vandaar dat we deze oproep graag wilden doen", zegt de familie van Edward in de oproep. "We zitten al te lang in onwetendheid, het is genoeg geweest zo. Laat je hart spreken en haal ons uit deze onzekerheid."

Nicht Natasja doet bij Rijnmond haar verhaal namens de familie, omdat dat voor de ouders zelf te lastig is. "Tot op de dag van vandaag schiet mijn oom vol en hij gaat huilen als je aan hem vraagt of hij erover wil praten", legt ze uit. Haar neefje was lief, een echt familiemens en een gezelligheidsdier. Vijanden? "Edward zou van zijn ergste vijand nog zijn vriend kunnen maken", zegt Natasja. "Er zat geen kwaad in. En dat is ook zo frustrerend: wat is er met hem gebeurd? Hoe is dat gebeurd en waarom is dat gebeurd? Dat je daar geen antwoorden op hebt, is onverteerbaar."

Het zijn vragen waar ook de ouders Gerard en Ria al die jaren mee zitten. "Dag in, dag uit vragen zij zich dit af. Zij zijn op de dag dat het lichaam werd gevonden in één klap twintig jaar ouder geworden. Hun leven is toen eigenlijk gestopt. Ze gaan door voor elkaar, maar je moet niet vragen hoe."

De herinnering aan Edward willen ze levend houden. Maar bovenal hoopt de familie met de oproep meer te weten te komen over die bewuste dagen in 2011. "Misschien dat er iemand na al die tijd wel zegt informatie te hebben en het te willen delen. Dat zou voor ons heel veel betekenen. Wij hebben genoeg geleden, het is nu tijd voor de waarheid. Mijn oom en tante krijgen hun enige kind er niet mee terug, maar hopelijk wel innerlijke rust. Als je een beetje gevoel in je donder hebt, zeg dan in ieder geval iets."