De wedstrijd stond in het teken van kinderkanker, hoe kijkt u daarnaar?
Het is natuurlijk een heel goed initiatief geweest, we zijn met veel spelers
naar de scholen toe gegaan. En dat hebben ze fantastisch gedaan, ik vind dat dat ook hoort. Het is een maatschappelijk probleem, iedereen kan het krijgen in de familie.
De tribunes zaten ook vol.
ja, dat zou eigenlijk elke week, om de twee weken zo moeten zijn. Het was een hele goede sfeer en ik hoop dat de kinderen een prima wedstrijd hebben gezien.
Want de wedstrijd, dat was er een om over naar huis te schrijven.
Het was
gewoon een prima wedstrijd, we beginnen fantastisch. De eerste tien minuten had het al, twee, drie nul kunnen zijn. We maken de een nul, daarna krijgen we een strafschop tegen. Nou ja, zeg het maar.
Was het een strafschop?
Ik denk het niet, ik moet het nog terugkijken maar ik denk het niet. We waren wel even van slag. De tweede helft hebben we het weer prima opgepikt en we hebben alles eraan gedaan om de tweede goal te maken. Alleen, je moet ze wel binnen prikken.
Het was af en toe heel erg dichtbij, de bal ging voorlangs.
Voorlangs, over, naast, de keeper pakt de bal, net niet de goede voorzet. Maar ik kan de jongens niets verwijten, we hebben alles honderd procent gegeven. Je weet, in voetbal gaat het om maar een ding en dat is winnen.
De scheidsrechter is toch wel iemand die een rol heeft gespeeld in deze wedstrijd. Zowel met de strafschop als met de gele kaarten.
Als je bedoeld over die strafschop wel ja. We hebben een keer geluk gehad met Brandon dat hij geel gaf omdat hij iemand tegenhield of bij zijn keel pakte maar laten we het niet over de scheidsrechter hebben, die heeft gefloten en de wedstrijd is klaar. Wij moeten naar ons zelf kijken en ik vind dat we een prima wedstrijd hebben gespeeld met heel veel kansen en je ziet gelijk waar het euvel aan schort. Dat is doelpunten maken en dat blijft nog steeds hetzelfde verhaal.
