Hoe het moet hebben geklonken in de tijd van Johann Sebastian Bach (1685-1750 red.)? Niemand die het precies weet, maar Gerard de Wit probeert het samen met zijn muzikanten zo precies mogelijk te benaderen. "Wij spelen op oude instrumenten, of kopieën daarvan", legt De Wit uit. "Omdat die een specifieke klank hebben die moderne varianten niet hebben. Denk bijvoorbeeld aan de snaren: nu zijn die van staal, in de tijd van Bach werden die gemaakt van darm."
Het tekent hoezeer de gepassioneerde oprichter en muzikaal leider van Dutch Baroque bezig is met de muziek. Wie een concert van het ensemble bezoekt, moet zich wanen in de tijd Bach, Johann Kuhnau of Francesco Manfredini. Je kunt De Wit dan ook niet betrappen op even snel een concertje hier of daar. 24 keer de Matthäus Passion achter elkaar uitvoeren? Misschien commercieel interessant, maar het is niet iets wat het orkest graag doet.
Voor het beste gaan"Dan krijg je van die André Rieu-achtige toestanden. Dat zou ik niet willen", vertelt De Wit als we hem spreken tijdens één van de jubileumrepetities. "Als je dat doet, dan speel je de muziek kapot. Ik ga voor het beste, voor de mooiste noten. En als dat lukt, dan is het prachtig."
De afgelopen 10 jaar waren niet altijd even makkelijk voor het ensemble. Denk aan de coronapandemie die menig orkest deed wankelen. De Wit heeft zich in die tijd ontwikkeld tot leerkracht en is daarnaast fier frontman gebleven van zijn Dutch Baroque. Hoe dat klinkt is deze vrijdag te horen in de Nieuwe Kerk in Middelburg en zaterdag in de Oude Kerk van Zwijndrecht.
Wij zochten het ensemble recent op en maakten onderstaande reportage. Daarin vertelt Gerard de Wit nog meer over zijn passie voor barokmuziek.
