De zon staat fel en de temperatuur loopt op tot 28 graden, maar de deelnemers aan de Heilig Hout-processie volgen plichtsgetrouw in hun lange gewaden de route van de Anthoniuskerk naar de Grote Kerk, én terug. Zij vervoeren één voor één twee houten splinters, die al vanaf de Middeleeuwen vereerd worden als delen van het kruis waar Jezus aan stierf.
De stoet staat symbool voor de ‘kruisweg’, de zware route die Jezus volgens de Bijbel met het kruis op zijn rug aflegde van Pilatus naar Golgotha. Deze jaarlijkse traditie bestaat al sinds de middeleeuwen, maar de symboliek wordt in dit tropische weer misschien nog wat meer gevoeld dan andere jaren.
Relikwieën
De processie staat niet alleen stil bij de betekenis van het kruis voor het Katholieke geloof, maar ook bij de betekenis van de splinters voor Dordrecht.
Volgens een middeleeuwse legende vonden de splinters honderden jaren geleden hun weg naar de grote Kerk via een marktkoopman in het Belgische Brugge. Toen de splinters na een grote stadsbrand ongeschonden in de zwartgeblakerde kerk werden teruggevonden werd dit gezien als een wonder. Dordrecht veranderde in een bedevaartsplek waar veel mensen naar de relikwieën kwamen kijken.
In 1572 werd het ritueel verboden. Tijdens de Beeldenstorm en de daarop volgende Reformatie werden de splinters zelfs tijdelijk naar het nog altijd katholieke België verhuisd. Inmiddels staan de relikwieën in de Anthoniuskerk, maar worden ze eens per jaar even teruggebracht naar de kerk waar hun Dordtse verhaal begon. Sinds 2013 wordt de processie weer ieder jaar gelopen.
Ontmoeting
Dit jaar bracht de processie nog een interessante ontmoeting met zich mee. Even kwam de Katholieke stoet bij het Bagijnhof de demonstranten van de Rode Lijn protestmars tegen. De Voorstraat gaf voor een paar minuten goed weer hoe divers de stad en haar roering kunnen zijn.
