“Ik ben blij dat ik twee goede benen heb”, lacht Leo Damen. Hij zit in verkiezingswerkgroep van PvdA. “Maar voor iemand die in een rolstoel zit, zijn er volop obstakels in de stad aanwezig.” Tijdens de tocht kwamen verschillenden issues naar boven, zoals: afritten die té steil zijn, waardoor een rolstoelganger er niet vanaf kan. Maar denk ook aan de smalle stoepen waar óók een terras op staat. Voor een rolstoelganger een hele uitdaging.
Goed verplaatsen is een recht
Nick Bootsman, voorzitter werkgroep Dordt Inclusief, zit zelf in een rolstoel. Juist voor hem is het belangrijk dat de tocht plaatsvond. “Wat je nou mankeert, in een rolstoel zit, slecht ter been bent of slecht ziet. Je moet je goed door de openbare ruimte kunnen verplaatsen. Dat is een recht dat je hebt.”
In het centrum zijn bij sommige stoepen überhaupt geen afritten afwezig, waardoor iemand in een rolstoel de straat op moet. Damen: “Dat is gevaarlijk. Je hebt automobilisten die goed gezind zijn, maar niet iedereen is dat.” Hij mocht zelf ook even in een rolstoel proefrijden, maar het ging hem niet geheel vlekkeloos af. “Op een gegeven moment kantelde ik om vanwege een losse stoeptegel. Ik had geluk, maar iemand die slecht ter been is, zou minder geluk hebben.”
Creëren van bewustzijn
Bewustzijn is een ander belangrijk punt dat werd meegegeven. Niet alleen voor bewoners, zodat ze niet zomaar een fiets op de smalle stoepen parkeren, maar ook voor beleidsmakers. “We hopen dat óók zij straks denken van: hé, zo'n afrit ziet er misschien mooi uit, maar als hij net zo steil is als die op de Grotekerksbuurt, dan kan niemand ervan af”, vertelt Bootsman.
De oplossingen kunnen simpel zijn, zoals een op- of afrit bij een steile afrit. Grotere aanpassingen vergen wat meer aandacht en dat begrijpt de adviesraad ook. “Maar laten we wat we wel snel kunnen aanpassen, zo snel mogelijk aanpakken”, zegt Dymph Smeele, adviesraad WMO en Jeugd, vastberaden.
