Veel van de bezoekers zijn op leeftijd en komen in het dagelijks leven weinig andere mensen meer tegen. Dan is een buurthuis vaak de oplossing. Helaas zijn er in Dordrecht de afgelopen tien jaar vooral buurthuizen dichtgegaan. Had de stad er begin 2013 nog veertien, verdeeld over tien wijken in de stad, in 2023 worden er vanuit Buurtwerk Dordrecht nog maar zeven buurthuizen en wijkcentra beheerd. Wel zijn er in Dordrecht ondertussen sociale wijkteams actief en bestaan er burgerinitiatieven, denk hierbij bijvoorbeeld aan het Vogelnest in het Reeland.
De vaste bezoekers van de huiskamer komen bijna allemaal uit de Vogelbuurt en zijn vaak alleenstaand. De huiskamer is voor hen dé manier om in contact te komen met andere buurtbewoners. Greet van Vendeloo bezoekt de buurtkamer wekelijks en vat het mooi samen: “Er komen hier allemaal verschillende mensen en er wordt nooit iemand de deur gewezen. Niets dan lof van mij, ik zal het niet graag willen missen hier.”
En dat terwijl ze aanvankelijk sceptisch was toen vriendin Corrie haar uitnodigde om een keer mee te gaan naar de Linde. Ze had het niet op de “rare en vreemde ideeën” die het Leger des Heils er volgens haar op nahield. Daarmee doelt ze op de christelijke ideologie achter de huiskamers, die zijn opgezet door icoon en armoedebestrijdster Majoor Bosshardt. Zij begon in 1948 met het opzetten van buurt-huiskamers in het naoorlogse Amsterdam. Nog altijd dragen de huiskamers van het Leger des Heils haar naam en in het voormalig restaurant van de Linde hangt er zelfs een afbeelding van haar boven de tafel.
