Vier maanden geleden kwam mijn collega Pascal Lenstra binnen wandelen op de redactievloer. Hij kwam terug van de raadsvergadering van de gemeenteraad in Dordrecht. Die dinsdagmiddag werd de profielschets bekend gemaakt, waar de eisen voor onze nieuwe burgemeester in stonden en Pascal kwam ons vertellen wat die eisen waren. De nieuwe burgemeester moest een authentiek en kleurrijk persoon zijn, bestuurlijke ervaring hebben, daadkrachtig zijn en goed kunnen netwerken.
Tot ieders verbazing voldeed ik min of meer aan alle eisen en dus besloten we deze kans te pakken: een serie maken waarin we de volledige sollictatieprocedure doorlopen.
Abnormale procedure
Zo begon een rollercoaster waarin ik me compleet onderdompelde in de sollicitatie en de functie, die me keer op keer bleef verbazen. Alles was anders dan bij een normale sollicitatie. Zo ook de sollicitatiebrief, bleek uit een gesprek met onze waarnemend burgemeester. Voor deze functie moest de sollicitatiebrief een persoonlijke noot hebben. Naast deze brief waren er eindeloos veel andere dingen die je moest invullen, van AIVD formulieren tot referenties.
Wandelen
Ik ging in gesprek met een tal van mensen die me stuk voor stuk wat nieuws wisten te vertellen over de functie en mij er op hun eigen manier op voorbereidden. Zo wilde de Dordtenaren op straat iemand die het écht voor de mensen zou doen. Ik kreeg tips van burgemeesters en wethouders en één tip bleef ik krijgen. “Ga eens wandelen door de stad”, een gouden tip voor iemand van buiten Dordrecht.
Lange adem
Ik werd voorbereid op de ‘lange adem’, want de procedure duurde lang en Tinet de Jonge wist daar alles van. Niet lang geleden zat zij in mijn positie. “Het duurde zó lang, ik was bijna vergeten dat ik gesolliciteerd had”, vertelde ze lachend aan me. Ze had gelijk, het was eindeloos, maar ik werd er geduldig van.
Toen kwam de verlossing, ik kreeg een kennismakingsgesprek met waarnemer Peter van der Velden. Ondanks de vertrouwelijkheid van dit gesprek, kan ik wel vertellen dat dit gesprek alle verwachtingen die ik had het raam uit mieterde. Hieruit volgde mijn eerste échte sollicitatiegesprek met de commissaris van de Koning. Dit was alles wat ik verwacht had, een fijn gesprek over mijn capaciteiten en de reden van mijn sollicitatie.
De serie 'Jasmijn wil burgemeester worden' begon misschien wat lollig, maar naarmate ik me meer verdiepte in de functie groeide mijn interesse ervoor. Vervolgens kreeg ik een vraag, waar ik heel lang geen antwoord op had. “Als je moet kiezen, wat komt dan eerst, je YouTube-serie of deze sollicitatieprocedure?”, ik vond het een ingewikkelde vraag.
