Het gesprek in fitnesscentrum Ringer Sportplaza in Dordrecht is halverwege als Verdonk plots zijn telefoon erbij pakt. “Ik zag er echt niet uit”, vertelt de kickbokser terwijl hij zijn fysieke schade laat zien na een gevecht in Tokio van nog geen maand geleden.
Bij elke foto die Verdonk naar links swipet, worden zijn ogen dikker én blauwer. Tot het moment dat er een foto passeert waarbij één van beide ogen helemaal dicht zit. “Na een trap op mijn hoofd kreeg ik later ook nog een hechting van ongeveer 10 centimeter. Ik heb in Japan toch maar een zonnebrilletje gekocht. Ik heb nu nergens meer last van gelukkig, maar het brengt wel de nodige schade met zich mee.”
Champions League
Nee, het leven van een kickbokser gaat niet altijd over rozen. De beelden die Verdonk laat zien zijn van na zijn meest recente gevecht, toen hij het schopte tot de finale van het World Max toernooi (één van de meest prestigieuze toernooien in de kickbokssport, red.) in de K-1.
De K-1 is zo’n beetje de Champions League van het kickboksen, een niveau dat alleen is weggelegd voor de absolute top. De K-1 is onlosmakelijk verbonden met Japan, waar Verdonk dan ook meermaals per jaar naartoe gaat om wedstrijden te vechten. En dat doet ook daar het nodige met zijn bekendheid, merkt de Dordtenaar.
“Tokio is een reusachtige stad. Als je daar rondloopt, hebben mensen ook vanwege het grote aantal toeristen niet echt erg in je. Maar als je met Japanners praat over K-1, dan zijn ze echt lyrisch. Als je dan ook nog zegt dat je zelf vechter bent of je naam noemt, dan vinden ze je helemaal geweldig.”
Opa en oma
Verdonk had zich zo’n toekomstbeeld niet kunnen indenken toen zijn interesse op jonge leeftijd werd gewekt bij opa en oma. “Ik was zeven jaar en K-1 kwam in die tijd veel op tv”, vertelt hij.
“Mijn oma nam het altijd in de avond voor me op. Had ik middagpauze op de basisschool, dan keek ik de wedstrijden vaak terug met mijn opa. Toen ik Albert Kraus als eerste Nederlander de K-1 World Max zag winnen, zei ik tegen mijn opa: ‘Dat wil ook ooit.'”
Darryl voetbalde, maar vond daar eigenlijk niet zoveel aan. “Ik zei tegen m’n moeder dat ik het geen leuke sport vond. Toen zei ze: ‘Oké, maar je mag er pas van af als je een nieuwe sport hebt gevonden.' Toen heb ik eens kickboksen geprobeerd. Het begon omdat ik het leuk vond, maar toen bleek dat ik er ook nog gevoel voor had. De hobby is uitgegroeid tot een droom.”
Eerste wereldtitel
Al op negenjarige leeftijd werd Verdonk voor het eerst Nederlands kampioen. Het bleek de voorzichtige opmaat naar zijn profdebuut twaalf jaar later. Die maakte hij bij Enfusion, één van de bekendere kickboksorganisaties in de wereld.
Verdonk maakte er zijn tot dusver misschien wel mooiste moment uit zijn carrière mee. In 2022 won hij de wereldtitel in de categorie lichtgewicht, waaronder kickboksers vallen die onder de 70 kilo wegen. Zijn naam was gevestigd, iets wat ook elders opviel. In 2024 maakte hij de overstap naar de ‘reusachtige’ K-1. “Door de K-1 ben ik in de kickbokswereld een invloedrijk persoon geworden”, zegt hij.
Toch neemt ook de interesse vanuit andere landen toe. Neem Indonesië, al zit daar wel een bijzonder verhaal aan vast. “Dat komt mede door m’n broertje”, vertelt Darryl. “Hij is echt een superster in Indonesië.”
Calvin Verdonk
Dat zit zo. Zijn broertje is voetballer Calvin Verdonk, eveneens geboren in de Dordtse wijk Krispijn. Ze groeiden er samen op met hun moeder. Maar dankzij de Indonesische wortels van zijn vader, kreeg Calvin – oud-speler van Feyenoord, FC Twente en NEC en tegenwoordig spelend voor het Franse Lille - de kans om international te worden van het grootste land van Zuidoost-Azië.
“Ik heb volgens mij nu iets van 150.000 volgers op Instagram”, zegt Darryl. “Aan het begin van het jaar zat ik op 10.000. De impact vanuit Indonesië is reusachtig. Je kunt statistieken inzien van je volgers en 95 procent ervan komt uit Indonesië. Je wordt daar omarmd.”
Of hij ooit had verwacht het zover te schoppen? “Nee”, is hij eerlijk. “Je hoort weleens jongens die zeggen: als ik beter m’n best had gedaan of geen knieblessure had gehad, was ik nu profvoetballer. Ik had altijd de instelling dat ik niet zo iemand wilde worden. Ik geef gewoon elke training alles en we zien wel waar het schip strandt. Als ik aan het einde van de rit maar kan zeggen: dit was het maximaal haalbare voor me, ik heb altijd alles gegeven.”
‘Als Darryl komt, is het spektakel’
Negen wedstrijden vocht Verdonk tot dusver in de K-1. Hij won er zes, waarvan vier keer met een knock-out. Drie keer was hij al na één ronde klaar met zijn tegenstander. “Dan bereid je je weken, maanden voor en kan een partij al na één minuut klaar zijn. Of ik win of verlies, ze weten in Japan: als Darryl komt, is het spektakel.”
Verdonk voelt dat hij zich bevindt in de ‘piekjaren’ van zijn carrière én dat er nog genoeg ruimte is voor verbetering. “Ik voel dat ik nog niet klaar ben. Ik wil wereldkampioen worden in de K-1 en weet dat ik er heel dichtbij ben. Ik weet dat ik nog niet ben waar ik kan zijn. Dat is mijn interne drijfveer en dat vuurtje in mij wordt elke keer groter en groter. Elke keer bevestig ik weer aan mezelf: ik kan nog meer.”
Doel voor 2026? Wereldkampioen worden
De recent bijgewerkte wereldranking was weer zo’n mijlpaal. “Ik ben binnengekomen op de negende plek van de wereld. Dan sta je opeens tussen namen waar je altijd tegen opkeek, zoals Superbon en Marat Grigorian. Het is heel mooi dat je met hen een lijst mag delen.”
Naast zijn kickbokscarrière geeft Verdonk ook nog ‘gewoon’ personal training bij Ringer Sportplaza. Maar zijn grote doel voor 2026 is duidelijk. “Ik wil het wereldkampioenschap binnenhalen. Dat is het doel. Werken zonder vooruitzichten is niks. Ik wil het maximale eruit halen en wat daarna komt, is een zorg voor later.”
Dit is een verhaal van onze mediapartner Rijnmond.
