“De gemeente wilde een activiteit die te maken had met het verleden, die iets moois was voor het heden en blijvend in voor de toekomst. In de toren hangen al klokken. Maar op de kerk staat ook de vieringtoren. Daar horen klokjes in, maar niemand weet wat daar mee gebeurd is.” Zo doende ontstond het idee om de klokken op middeleeuwse wijze te gieten en straks in het torentje te hangen. “En over 800 jaar klinken ze nog steeds.”
Toeschouwers konden na het gieten een handje korrels krijgen, zoals dat in de Middeleeuwen ook ging. Dat zou een traditie geweest zijn. “Vroeger konden de klokkengieters daar wat extra’s mee verdienen.” vertelt Zwart. “Dan gingen zij met een zak langs de, vaak rijke, mensen. Zij konden dan een duit in het zakje doen en een extraatje verdienen aan het rest brons.”
Tijdens de herdenking van de St. Elisabethvloed in november zullen de klokken overgedragen worden aan het kerkbestuur.
