“Ik ga weg omdat ik een paar maanden geleden te horen heb gekregen van de vastgoedbeheerder waarvan ik dit huur dat de gemeente het pand gaat verkopen,” vertelt Quakkelaar. “En ik wil niet op stel en sprong moeten vertrekken als zij het in hun hoofd hebben. Ik heb de keuze gemaakt op mijn gemakje op te ruimen, opslag te zoeken en nieuwe deuren te openen.”
Hoewel het een mooie plek is, is er nog wel het een en ander loos aan het oude pand. Zo laten er regelmatig stukken los van de sierlijst aan de gevel en vertrouwt ze de elektra in het pand niet. “Er zijn vele gebreken en sommige best gevaarlijk.”
Quakkelaar gaat niet bij de pakken neerzitten. “Ik ben mijn horizon aan het verbreden en andere markten aan het aftasten. Ik ben kunstenaar pur sang en ik ga me nu richten op het tatoeëren. Voorlopig doe ik dat thuis of bij de mensen thuis.”
