De organisatie begon haar activiteiten in het toenmalige sanatorium Weizigt. De patiënten hadden in die tijd geen enkele vorm van afleiding en het verblijf duurde vaak lang. De toenmalige oprichters wilden wat voor deze mensen doen en begonnen met het verzorgen van diavoorstellingen en draaien van verzoekplaatjes. In de loop van de tijd heeft de organisatie zich aan de veranderende omstandigheden aangepast. De laatste jaren was de RANO 24 uur per dag, 7 dagen in de week in de lucht op een eigen kanaal op de locaties van het Albert Schweitzer ziekenhuis. Dit werd, naast de inzet van 35-40 enthousiaste vrijwilligers, mogelijk gemaakt door de moderne computertechniek.
Diezelfde technische ontwikkelingen hebben er echter ook voor gezorgd dat de RANO nu stopt. Onderzoek onder de patiënten van het ziekenhuis heeft aangetoond dat er geen behoefte meer bestaat aan de muziek en informatie die wordt uitgezonden.
In de laatste uitzending kwamen medewerkers en oud-medewerkers aan het woord om te vertellen over hun ervaringen bij de ziekenomroep.
