"Je merkt dat aan de toestroom van patiënten. De spoed ligt heel vaak vol," zegt Julia Buis. Zij werkt in het ziekenhuis. "Zodra er iemand met ontslag kan gaan, laten we hem of haar gaan. Dan zorgen we dat de kamer daarna zo snel mogelijk gereinigd wordt en dan kan de volgende er al weer in."
De 22 studenten kwamen zelf met het plan om te gaan helpen in een ziekenhuis. En via een docent kwamen ze bij het Albert Schweitzer terecht. "We hoorden van de drukte en dan gaan toch een beetje je handen jeuken. Je kunt niet tegen school zomaar zeggen 'Ik kom niet meer, ik ga helpen in het ziekenhuis', maar na overleg met een docent die hier ook werkt heeft zij een balletje opgegooid en zo is het gelopen."
Extra aandacht in drukke tijden
Carlijn vertelt dat er een hoop onterechte angst heerst onder de Covid-patiënten. "Dat komt doordat er buiten het ziekenhuis best wel wat spookverhalen zijn over wat corona nu precies is. Mensen zijn vaak bang om morfine te krijgen. Maar het is belangrijk om dan uit te leggen wat we aan het doen zijn, en dat we er voor hen zijn en hen proberen beter te maken." Ze proberen de angst weg te nemen door wat extra tijd en aandacht aan de patiënten te geven. Dingen waar door de drukte normaal gesproken vaak geen tijd voor is.
Buis vult aan: "Ze doen ademhalingsoefeningen met ze of ze maken gewoon een praatje. En vaak is dat zo belangrijk voor patiënten. Wij hebben nog zoveel andere taken, dat wij daar geen tijd voor hebben. Heel fijn dat die meiden daar dan kunnen bijspringen."
De studenten blijven nog tot eind januari. Zij gaan daarna stage lopen en examen doen. En wellicht zien we ze dan weer terug in het Albert Schweitzer ziekenhuis.
