Met dubbele tong zou Toon zijn hond hebben opgehitst: ‘Ik ben 62, dat zou ik nooit doen’

Als er een ding is wat Toon deze morgen uitstraalt dan is het wel verontwaardiging. Hij vindt het belachelijk dat hij zich moet verantwoorden voor iets dat hem niet aan te rekenen valt. Tegen de Dordtenaar is aangifte gedaan door de eigenaar van een witte herdershond. Die beweert dat hijzelf en zijn hond in juli 2025 te grazen zijn genomen. Door Amber, de bruine hond van Toon.

Het gebeurde allemaal in een plantsoentje, vlakbij Toons huis. Toon zat daar wat biertjes te drinken, zoals hij wel vaker deed in die tijd. “Pak hem maar, pak hem maar!”, zou Toon met dubbele tong naar Amber hebben geroepen. Daarna viel de hond de witte herder en diens baas aan, zo zeggen ook getuigen. 

Toon zegt dat Amber er per ongeluk vandoor ging. En dat hij zeker niet tot de aanval heeft aangezet. “Ik ben 62, dat zou ik nooit doen.” Het bijten? Daar heeft Toon niks van meegekregen. "Dus ik kon mijn hond ook niet corrigeren."

Opmerkelijk Zaken In Opmerkelijke Zaken doet Ingrid Smits elke week verslag van een rechtszaak in de regio Rijnmond. Deze keer gaat het bij de politierechter in Dordrecht om het ophitsen van hond Amber. Ook wordt Toon verweten dat hij zijn huisdier niet goed onder controle had. Toon en Amber zijn gefingeerde namen. Hoe ze in werkelijkheid heten/ hebben geheten is bekend bij de redactie.

Beetje doof
"U heeft dus alleen gezien dat uw hond wegliep?", checkt de rechter.
"Sorry, ik versta u niet", zegt Toon. Hij is een beetje doof, legt hij uit. 
"U heeft dus alleen gezien dat uw hond wegliep", herhaalt de rechter. 
"Sorry, ik versta u niet", zegt Toon, nu met zijn hand bij zijn oor.

De rechter zet wat extra volume in. Ze moet het zinnetje wel vier keer herhalen. "Ze lag bij mij en glipte weg", zegt Toon daarna over Amber.

Niet de eerste keer
Toon betwijfelt of er überhaupt wel gebeten is. "Er zitten foto's in het dossier van letsel", zegt de rechter. "Het zijn geen enorm bloederige plaatjes, maar je ziet wel wondjes. Ook in de nek van de hond."

De herdershond blijkt niet te zijn aangevallen door een klein keffertje. Amber was een Stafford, beweert de officier van justitie. "Een ras dat bekend staat als gevaarlijk."
"Klopt niet", corrigeert Toons advocaat. "Het was een kruising tussen een Bordeaux Dog en nog iets."

Amber leeft intussen niet meer. Na de aanval werd ze in beslag genomen en heeft ze een spuitje gekregen. Het was niet de eerste keer dat ze agressief uit de hoek kwam. Eerder zette ze haar tanden ook al eens in een politieman, brengt de rechter in herinnering.

Nieuwe vriendin
Toon zegt dat hij er ‘kapot’ van is dat Amber er niet meer is. En dat hij onder druk is gezet om een formulier te ondertekenen voor haar euthanasie. Volgens zijn advocaat heeft Toon er zelfs hartproblemen door gekregen en is hij opgenomen is geweest in een ziekenhuis. "Dit incident was voor hem de druppel."
“Het enige goede dat ik hieraan over heb gehouden, is dat ik nu niet meer drink”, zegt Toon. "Ik ben sinds tien weken clean."

De Dordtenaar is in een spijkerbroek en een sportjack naar de rechtbank gekomen. Hij heeft kort, grijs haar en draagt een bril. De eigenaar van de witte herder laat deze ochtend verstek gaan en eist ook geen vergoeding voor de opgelopen schade.

"Heeft u nu nog huisdieren?", vraagt de rechter aan Toon. 
"Nee", antwoordt die. "Wel een nieuwe vriendin."
Op de publieke tribune steekt een vrouw haar hand op en zwaait enthousiast naar de rechter.

Nacht in de cel
Na het voorval in het plantsoentje heeft Toon een nacht in de cel gezeten. Hij werd opgepakt voor openbare dronkenschap. "Ik ben gearresteerd alsof ik een gangster was", moppert hij. "De hele straat was afgezet."
"Meneer heeft een foutje gemaakt", zo probeert Toons advocaat de zaken te relativeren. "Dat doen zoveel mensen."

De officier van justitie vindt dat wat al te lichtvaardig geredeneerd. Getuigen hebben volgens haar gezien en gehoord hoe het er in het plantsoentje aan toeging. "Het waren nare feiten." 
Ze vindt dat Toon straf verdient en eist een taakstraf van zestig uur.

Toons advocaat vindt dat veel te veel. Hij stuurt aan op een lagere taakstraf en zou het liefst zien dat Toon een voorwaardelijke sanctie krijgt. De verdachte heeft daar niks meer aan toe te voegen. Hij is flink geïrriteerd geraakt en perst de lippen op elkaar.

HET VONNIS
De rechter vindt dat er genoeg bewijs is voor de aanval van Amber. "U heeft het niet goed gedaan", zegt ze in eenvoudige taal tegen Toon. "Als baasje was u een gewaarschuwd man, want uw hond had al eerder gebeten. Ik hoor u niet zeggen: ik had het anders moeten doen. En ik vind een straf daarom op zijn plaats."

Ze veroordeelt Toon tot de taakstraf waar de officier op aandrong: zestig uur. Toon is het daar niet mee eens en snuift. 

Op de gang overlegt hij even kort met zijn advocaat. Daarna kondigt hij aan wat de vervolgstap is. "Ik ga in hoger beroep."

Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond.