Als ex-militair en -brandweervrouw kon Koster het onrecht in Oekraïne niet langer aanzien. Ondanks dat ze arbeidsongeschikt raakte na een ongeluk, besloot ze haar gezin – een meisje van toentertijd vijftien en twee volwassen zoons – achter te laten om in Oekraïne mee te vechten. “Als ik beelden zie van 80-jarige bewapende mannen in Oekraïne, die nog meedoen, dan kan ik dat ook", vertelde ze bijna twee jaar geleden tegen Rijnmond.
In principe mogen alleen militairen van de krijgsmacht rechtstreeks deelnemen aan het gevecht, zo benadrukte minister van Defensie Ollongren toentertijd. Maar: dienstnemen in een vreemde krijgsmacht is "in beginsel niet verboden", behalve als het gaat om een partij waarmee Nederland in oorlog is. De actie was volgens Ollongren wel “uiterst gevaarlijk".
Koster haar tijd in Oekraïne duurder echter niet lang. Na drie weken keerde de ex-militair terug naar Nederland, omdat ze "niet wilde dienen als kanonnenvoer", zo vertelde ze tegen het AD. De situatie was volgens haar onhoudbaar. Na een raketaanval op de Oekraïense militaire basis Yavoriv, overleven op het kamp na het bombardement en het niet krijgen van training besloot Koster, diep teleurgesteld, terug te keren.
