Ranger Rob gaat door tot het einde voor een eigen wildopvang

Rob van der Graaf verkocht zijn eigen huis, verhuisde alle dieren vanuit zijn achtertuin naar een terrein langs de Rijksstraatweg en wilde het overgebleven geld stoppen in zijn stichting. Afwisselend slaapt en eet hij nu bij zijn moeder of vriendin en de rest van de tijd klust hij aan de verblijven of verzorgt hij de kaaimannen en woestijnvossen: "Ik ben heel veel geld verloren waardoor ik bijna op straat ben komen staan. Zonder dat ik de dingen heb gedaan die ik moest doen."

In theorie heeft hij hier aan de Rijksstraatweg genoeg ruimte. Hij heeft hier zelfs een weiland van 2500 vierkante meter ter beschikking. Rob weet dat de dieren nu niet een optimale plek hebben om opgevangen te worden: “Ze moeten hier het gevoel krijgen dat ze niet opgesloten zitten in een hok, maar een klein stukje natuur terug hebben gekregen.” Maar naar eigen zeggen wordt hij hier flink dwars gezeten en kan hij dus niet ruime buitenverblijven maken op het weiland. Bijvoorbeeld allerlei gangenstelsels voor de stokstaartjes.

Van de gemeente hoopt hij voornamelijk financiële ondersteuning te krijgen. Op deze manier kan hij de boel dan draaiende houden. Iets wat hij nu deels probeert door lezingen te geven bij een landelijke dierenspeciaalzaak: "Zij vinden het erg belangrijk wat ik doe, maar ook wat ik wil: kinderen bewust maken van hoe deze dieren leven."

En dat stukje 'educatie' zou Rob ook graag willen voortzetten als de opvanglocatie af is. Ook een manier om de kosten te dekken. Het Wellant College zou via zijn zoon al eens toenadering hebben gezocht: "Over hoe dieren in het wild leven en waarom je geen exoten in huis moet nemen."

Vanaf 1 januari 2024 is het verboden om dit soort bijzondere dieren nog te verkopen of aan te schaffen. Dieren die al een ‘plekje’ hebben mogen daar blijven tot ze doodgaan. Rob denkt dat de gemeente stappen moet zetten voordat deze wet ingaat. Hij verwacht namelijk een hoop ellende: “Dieren komen in de knel te zitten en ik verwacht een grote dump van dieren. Waar ga je er mee naar toe als je zo'n dier kwijt wilt?” Het zou volgens hem iets moois zijn als Dordt zo’n plek kan creëren: “Ik kan de wereld niet redden, maar iedere plek is er één.”

De Partij voor de Dieren maakt zich zorgen om de huidige omstandigheden in de opvang van Rob: “Laat ik positief beginnen”, vertelt lijsttrekker Pieter Groenewege: “Het is goed dat hij dieren opvangt, maar dat betekent helaas nog niet dat de dieren een goed leven hebben.” De partij is zelf twee keer langsgeweest en zag, net als Rob, dat de dieren nu nog in te krappe kooien zitten met weinig tot geen daglicht. “Je kan op je klompen aanvoelen dat dat niet goed is voor de welzijn van de dieren daar.”

Ook het eventuele 'verdienmodel' vinden zij verwerpelijk: "Daar ben ik niet zo enthousiast over. Ik ben helemaal geen fan om dieren op te sluiten en te gebruiken voor menselijke doeleinden. Andere opvangcentra zijn ook niet bezig om kosten dekken door dieren te gebruiken." Rob benadrukt echter geen verdienmodel of winstoogmerk aan zijn opvang te willen hangen.

Groenewege vraagt het college om in te grijpen en heeft vragen gesteld: “Er moet echt wat gebeuren. Er zit geen voortgang in. Rob slaagt er helaas zelf niet in om zijn opvang uit te breiden. Het college kan een trekkracht zijn om een proces op gang te brengen en ik hoop dat ze dat ook gaan doen.” Ze vinden het wel prima als het Rob wel lukt om de opvang uit te breiden. "Er is namelijk een tekort aan wildopvangcapaciteit."

Rob sluit af dat hij in gesprek wil met de wethouder voor Dierenwelzijn: "Ik kijk nu naar de wethouder en of die het hart op de goede plek heeft: ondersteun mij om dit op te bouwen. Niet voor mij, maar voor de dieren."