Rick reed naar een klif in Frankrijk om het noorderlicht te zien

Heel uitgerust en ontspannen was het ritje naar Frankrijk niet. Als liefhebber van bijzondere natuurshows had hij er al een paar drukke dagen op zitten, gewoon tussen het werken door. Woensdagnacht ging hij nog met vrienden naar België, op zoek naar dikke mist in een paar mooie bosgebieden.

Op vrijdagochtend reed hij voor dag en dauw naar de Oisterwijkse Vennen voor een nieuwe mistshow. Daarna wachtte een gewone werkdag en toen was hem inmiddels duidelijk geworden dat een nieuw avontuur aanstaande was: het noorderlicht zou buitengewoon goed te zien zijn.

En zo reed hij vrijdagmiddag na werktijd samen met vrienden Gijs, Calvin en Daphne richting Frankrijk. Nee, in zijn eentje zou hij nooit op pad zijn gegaan, want met nauwelijks slaap in een paar dagen tijd, was dat geen goed idee geweest.

Waarom Frankrijk? Daar ging een uitgebreide studie aan vooraf. "Deze show (van het noorderlicht, red.) had heel veel potentie, dus we wilden ook perfect weer hebben. Boven Nederland zagen we dat er mogelijk een plakkaat bewolking hing. Die gok wilden wij niet nemen."

Daarom keken Rick en co. naar opties buiten Nederland. Het had zo maar gekund dat ze naar Denemarken of Zuid-Duitsland hadden moeten rijden, maar het werd Frankrijk. "Daar was de minste kans op bewolking."

Thuis verzamelde Rick de juiste spullen voor een nachtje doorhalen in de buitenlucht: een dik vest, een goede jas, een lamp om in het donker de weg te vinden en uiteraard alle camerabenodigdheden. "Je zorgt ervoor dat je er een nacht zonder problemen kunt staan."

Onderweg naar het zuiden stopten de natuurliefhebbers bij een pompstation om eten en drinken in te slaan. Daarna reden ze door richting de kust van Normandië, naar het plaatsje Étratat. Een plek die beroemd is om de spierwitte, hoge krijtrotsen.

Geen willekeurige parkeerplaats langs de snelweg, want ook al hadden ze daar het noorderlicht ongetwijfeld ook kunnen zien, "wij zijn landschapsfotografen, wij willen het combineren met een mooi stukje voorgrond." Daarom werd via Google Maps 'wat scoutwerk' naar de perfecte plek verricht en het was Gijs die met de rotskust op de proppen kwam.

"Daar zijn we toen allemaal mee akkoord gegaan. Het is een mooi, fotogeniek landschap." Rond 22:00 uur parkeerden ze de auto onder aan de klif. Vanaf daar was het een paar kilometer omhoog lopen en spullen klaarzetten.

Eerste indruk? "We zagen direct een vage gloed. Toen hebben we de camera opgesteld en ja hoor, we zagen de eerste kleuren ontstaan", beschrijft Rick hun eerste hoopgevende momenten op de klif.

Vervolgens was het wachten tot het goed donker was. Na middernacht ging het helemaal los met 'de hoofdshow'. "Het was zo bizar grootschalig, zoveel composities, extreem bijzonder, onwerkelijk. Dit topt alles wat ik heb gezien."

"We hebben wel staan juichen toen we het zagen", zegt Rick enthousiast. Wat ze dan precies zagen? "Een gigantische kroon van bewegende pilaren die van links naar rechts bewegen, verdwijnen, weer terugkomen en met zo'n snelheid. Dat is zo bijzonder om te zien."

In 2003 was het noorderlicht voor het laatst zo extreem goed zichtbaar. Niet gek dat Rick dit een 'once in a lifetime'-ervaring noemt. Eind vorig jaar spraken we Rick ook al toen hij het noorderlicht bij Kinderdijk spotte, maar toen was het volgens hem minder spectaculair. Oordeel zelf.

Ruim twee dagen na zijn slapeloze avontuur in Frankrijk, is Rick inmiddels wat bijgekomen. "Ja, m'n energielevel is weer redelijk hersteld. En vandaag is m'n vrije dag, dus ik kan nog een beetje bijkomen."