Riet raakte in de jaren zeventig betrokken bij de speeltuin, toen ze samen met haar man en hun drie jonge kinderen verhuisde naar een woning die recht tegenover de speeltuin staat. “Mijn man werd al snel gevraagd om in de speeltuin te helpen”, legt Riet uit. “Ik liep er af en toe binnen, maar onze kinderen waren op dat moment nog te klein. Toen ze wat ouder werden en daar gingen spelen, bracht ik weleens koffie naar de opa die toezicht hield. En als hij er niet kon zijn, viel ik weleens een paar uurtjes voor hem in.”
Toen deze man vanwege gezondheidsproblemen moest stoppen, vroeg het bestuur aan Riet of zij het wilde overnemen. “Ik hoefde er niet lang over na te denken. We zaten er zó dicht op. En toen begon het. Niet wetende dat ik daar uiteindelijk meer dan veertig jaar zou werken”, vertelt Riet. De speeltuin is ieder jaar zo’n zes maanden geopend: van april tot en met oktober.
In de jaren dat Riet bij de speeltuin werkte heeft ze veel mooie momenten meegemaakt, zoals twee jaar geleden. “Ik heb toen de hele zomer Oekraïense kinderen op bezoek gehad. Zij werden in een schoolgebouw ondergebracht. Hun leidster belde mij een keer op om te vragen of ze met de kinderen langs mocht komen.” Riet ging speciaal voor hen twee uur extra open. ”Ze spraken geen Nederlands, maar je zag aan hun gezichtjes dat ze ervan genoten. Dat was prachtig om te zien.”
Overladen met reacties
Riet werd de afgelopen tijd overladen met reacties op haar aangekondigde vertrek. “Heel de zomer heb ik moeten horen: ‘Meen je dat nou? Waarom ga je stoppen? Het gaat toch goed?’ Ik ben gelukkig nog fit, maar ik word bijna 85. Dan mag je toch wel een keer stoppen?”, zegt ze lachend. “Ik wil liever stoppen in goede gezondheid dan dat ik gedwongen moet stoppen omdat het niet meer gaat. Het heeft dus bijvoorbeeld niet te maken met dat ik het werk niet meer leuk vind, absoluut niet.”
Wat ze het meest gaat missen? “De kinderen, maar ook de aanspraak met bezoekers. Kinderen onder de vier jaar moeten met begeleiding komen. Ik raakte met die mensen, veelal moeders, aan de praat. Maar ook opa’s en oma’s uit de seniorenflat dichtbij kwamen vaak langs voor een praatje. Sommigen zeiden laatst nog: “We gaan het wel missen hoor dat de speeltuin straks weer een half jaar dicht is. Ja, straks is hij dicht en ben ik er daarna niet meer om op te passen.”
Geen definitief afscheid
Toch neemt Riet geen definitief afscheid van de speeltuin, want Riets man blijft actief in het onderhoudsteam. “Elke dinsdagmorgen doet hij samen met een club mannen klusjes in de speeltuin, zoals grasmaaien. Dat blijft hij gewoon doen, dus op die manier blijf ik er nog een beetje bij betrokken. Daar komt natuurlijk bij: ons keukenraam kijkt uit op de poort van de speeltuin, dus ik kan er in twee minuten naartoe lopen.”
'Ik had dat niet verwacht'
Afgelopen week vond bij de speeltuin al een officieel afscheidsmoment plaats. “Dat was hartstikke leuk, want er waren een paar oud-leden uitgenodigd en zelfs de burgemeester kwam langs om een woordje te doen. Dat had ik allemaal echt niet verwacht”, aldus Riet.
Een opvolger voor Riet is op dit moment nog niet gevonden. Aanstaande vrijdag, 25 oktober, zwaait Riet officieel af. De speeltuin is die dag, bij droog weer, van 13.30 tot 17.00 uur geopend.
