Het Open NK in Amersfoort is net achter de rug. Ondanks verkoudheid tijdens de voorbereidingen, komt Rogier thuis met acht gouden medailles. “Je weet nooit welke wedstrijdtijden je kunt verwachten, maar je voelt wel aan de manier waarop je zwemt dat het goed moet komen. Dat geeft vertrouwen richting de Spelen.”
De Paralympische Spelen in Parijs beginnen officieel op 28 augustus. Voor Rogier is het zijn tweede keer. In 2020, het eerste jaar van het coronavirus, haalde hij in Tokyo drie gouden medailles binnen. De zwemmer heeft er ook dit keer vertrouwen in: “Er komt bij de Spelen veel op je af. Ik weet nu meer wat ik kan verwachten, daardoor ga ik ontspannen die kant op.”
Het verschil dit jaar: er is nu ook publiek bij. De afstand tot de tribune in Parijs is korter dan die in Tokyo, dus Rogiers familie - en zelfs zijn buren - gaan ook mee. De paralympisch zwemmer hoopt hen opnieuw trots te maken. “Ik ga presteren zoals ik dat kan, oftewel: stinkend mijn best doen. Ik verwacht dat er veel mooie medailles mee naar huis komen, maar ik ga vooral ook lekker zwemmen en genieten.”
Paralympisch team
Voor Rogier was zwemmen altijd al een uitlaatklep. Toen hij op zijn 13e levensjaar van de één op andere dag slechtziend werd, was hij blij om, tussen de ziekenhuisbezoeken door, dit te kunnen blijven doen. Maar later zwom hij steeds vaker tegen de kant aan. Tot gaten in zijn hoofd aan toe, omdat zijn erfelijke hoornvliesaandoening verergerde. “Natuurlijk is dat frustrerend.”
Maar hij pakt al snel de draad weer op. Zijn moeder neemt contact op met de Koninklijke Nederlandse Zwemmers Bond (KNZB). “Ze wilde me geruststellen dat ik nog steeds kan zwemmen. Zo kwam ik bij het Paralympisch team terecht.”
Nu zwemt Rogier met een coach die hem aantikt met een ‘tapstok’, een soort hengel met een bolletje eraan, zodat hij weet hoe hij moet zwemmen. “In het begin is dat wennen, maar het is wel mooi dat ik, met een klein beetje hulp, kan blijven doen wat ik leuk vind.” Opgeven staat niet in zijn woordenboek. “Je kunt me moeilijk in een glazen kooi stoppen, omdat alles voorzichtig moet door mijn slechtziendheid. Maar ik kijk eerst of ik iets zelf kan, voordat ik om hulp vraag. Dat zorgt ervoor dat ik heel zelfstandig ben.”
Inspiratie
Rogier focust zich nu op het zwemmen en ‘doen waar hij goed in is’. Maar hij merkt de laatste tijd ook dat hij, door zijn verhaal te delen, steeds meer een inspiratie is voor andere kinderen met een vorm van een beperking. “De visuele beperking verandert mij als persoon niet, want ik doe nog steeds wat ik leuk vind. Het blijkt toch dat veel mensen daar bewondering voor hebben.”
Sinds een maand is de paralympiër ambassadeur voor Koninklijke Visio, een expertisecentrum voor slechtziende en blinde mensen. “Op die manier ben ik bewuster bezig met de maatschappelijke boodschap. Er wordt al snel gezegd dat iemand die slechtziend is, niet mee kan doen. Dat is zonde. Ze kunnen het wel, maar met net iets meer hulp. Mensen zijn te voorzichtig. Als ik laat zien wat er allemaal mogelijk is, inspireert het anderen ook”, zegt hij trots.
