Roy en Ria van woonboot gestuurd: ‘We worden de dakloosheid ingejaagd’

Een enkele fietser komt je tegemoet als je de ellenlange Ringdijk volgt. Dit stukje Zwijndrecht is populair bij wielersporters, verder rijd je er alleen als je er ook moet zijn. Wie op een doordeweekse avond vanuit het centrum van het dorp de slingerende dijk langs de Oude Maas en de Noord volgt, komt vanzelf uit op een stuk niemandsland. Zo lijkt het althans.

Oude, verroeste bedrijfsloodsen verraden dat wat hier staat, niet voor de eeuwigheid is. Verder is dit terrein, dat ook wel de Noordoevers wordt genoemd, overwoekerd. Ergens daar tussenin liggen elf schepen op het watertje de Strooppot, aangemeerd aan een kade. Ingeklemd tussen de Noord en de Ringdijk is dit het terrein van een groep bootbewoners.

“Vier binnenvaartschepen, vier zeilschepen en drie motorboten”, somt één van de bewoners op. Roy (44) woont hier al zo’n vijf jaar. En heeft net een paar maanden geleden een nieuw zeilschip laten komen vanuit Amsterdam. “Een windmolen erop en zonnepanelen, helemaal zelfvoorzienend”, glimlacht hij.

“Ik woon hier noodgedwongen”, vertelt Ria (47). “Door omstandigheden mijn huis kwijt geraakt en ik kon nergens anders heen.” Ze is anderhalf jaar geleden samen met haar katten ingetrokken in een schip dat vrijkwam. “Die boot stond toch leeg en ik heb hem helemaal mooi gemaakt, nieuwe laag verf gegeven, het is echt een fijne plek.”

En net als zij wonen er meer, waarvan eentje al meer dan twintig en een ander zo’n vijftien jaar een schip bewonen op dit deel van de Noordoevers. Maar, daar lijkt nu een einde aan te komen. Dit gebied is namelijk niet zomaar een plek in het oneindige. Het terrein is door de gemeente Zwijndrecht bestempeld als toekomstige woningbouwlocatie. Vorig jaar is het bestemmingsplan vastgesteld.

In de plannen staat dat er op termijn zo’n 400 woningen moeten komen, waarbij naast wonen ook ruimte moet komen voor recreatie. Het moet een groene wijk worden met woningen en appartementen voor de hogere inkomens. De gemiddelde woningprijs zou moeten liggen rond de 500.000 euro.

De verkoop van een deel van de woningen is al gestart. Daarbij wordt de maritieme industrie in het gebied en de ligging aan het water volop ingezet als pluspunt. Maar de schepen die er nu liggen zijn kennelijk niet meer welkom. “We moeten komende zaterdag weer voor een jaar ons liggeld betalen aan de eigenaar van het terrein”, vertelt Roy. “Maar in de papieren die we dan moeten ondertekenen staat dan dat we er niet meer mogen overnachten.”

En dat betekent veel voor de groep, die na al die jaren inmiddels een klein buurtschap genoemd mag worden. “We hoorden het vorige week pas dat het vanaf augustus niet meer mag”, vertelt Ria. “Dat was behoorlijk schrikken. Waar moet je heen, wat moet je doen? Dit is echt onze plek. Dit verplaats je niet zomaar.”

Via een brief van de projectontwikkelaar laat de gemeente aan de bootbewoners weten dat “indien u geen alternatieve verblijfplaats kunt vinden er contact kan worden opgenomen met de gemeente of het Leger des Heils in Dordrecht voor hulp en opvangmogelijkheden”.

“Je wordt gewoon dakloos gemaakt, terwijl we het hier prima voor elkaar hebben. Er is sociale controle en we zijn niemand tot last”, gaat Roy verder. “Kennelijk passen wij niet tussen de dure dames en heren die hier dadelijk komen te wonen”, vult Ria aan.

Is er dan geen alternatief geboden door de gemeente, of de projectontwikkelaar? “Nee, dat zou wel fijn zijn”, reageert Roy op de zes weken die nog resten. “En ook een beetje op een fatsoenlijk termijn en met begeleiding. Want er zitten hier een paar paradijsvogels op deze boten die je niet zomaar weg kunt sturen.”