Scheidsrechter Joop (86) floot al bijna 3200 wedstrijden: 'Als ik fit blijf, blijf ik fluiten'

Shirt aan, veters strikken, een regenjasje meenemen en gaan. Het is hondenweer op een grijze zaterdagmiddag als de Onder 17 van de Racing Club Dordrecht (RCD) het opneemt tegen hun leeftijdsgenoten van het Papendrechtse VV Drechtstreek. Van de 23 mensen op het veld is er slechts één ouder dan 17: de 86-jarige scheidsrechter Joop. Een opvallende blauw-gele, inclusief petje en zwarte schoenen. "Zonder noppen, maar met ribbeltjes. Ik draag ze al tien jaar, ze zijn onverslijtbaar", beschrijft hij.

Dat onverslijtbare geldt, zo lijkt het tenminste, ook voor Joop zelf. "Ik fiets vrij veel en ik loop twee keer per week hard, meestal dinsdag- en woensdagavond. Intervaltrainingen van ongeveer een uurtje."

Iedere week komt daar nog een voetbalwedstrijd mee en dat is ook voor een scheidsrechter vaak flink aanpoten. Van VVAC in Ottoland tot bij een van de vele Dordtse clubs: Joop is overal in de regio een graag geziene arbiter. "Ik vraag er nooit geld voor en reken geen onkosten. Het is mijn hobby en die betaal ik helemaal zelf. Ik drink mijn pilsje en kopje koffie na afloop en voor de rest vind ik het helemaal prima", zegt Joop, die in zijn jongere jaren meer dan dertig jaar directeur van een christelijke basisschool was.

Op 6 maart 1966, toen 'Michelle' van The Beatles op 1 stond in de hitlijsten, floot Joop in het Limburgse heuvellandschap zijn allereerste wedstrijd. "Imberse Boys tegen Struchter Boys", weet hij nog. "Lagere elftallen uiteraard, maar wel leuk om te beginnen."

Tot hij 29 was, was Joop 'gewoon' voetballer. "Op een duur kreeg ik er een beetje de pest in, tot een scheidsrechter zei dat ik een spelregelboekje moest kopen. Ik ben toen op een cursus geweest van Theo Boosten, een betaald voetbalscheidsrechter uit Maastricht, en daarna ben ik gaan fluiten." Het bleek de aftrap van een lange scheidsrechterscarrière (of een uit de hand gelopen hobby).

Langzaam werkte de Dordtenaar zich naar de top van het amateurvoetbal. Clubs als Quick Boys, DOVO en Spakenburg, nog altijd toppers in de hoogste amateurcompetitie, kregen Joop regelmatig op bezoek als arbiter. Scheidsrechter in het profvoetbal werd hij alleen nooit: voetbalbond KNVB eiste dat hij ook op zondag moest fluiten en dat ging in tegen zijn principes. "Een groep ouders van de basisschool stelde het niet op prijs als ik op zondag zou fluiten. Toen ben ik teruggegaan naar het amateurvoetbal en dat ben ik blijven doen. Ik heb er nooit spijt van gehad."

Inmiddels leidt hij vooral jeugdwedstrijden in goede banen. Het duel tussen de jongens van RCD en VV Drechtstreek betekende wedstrijd nummer 3195 voor Joop, die het scoreverloop van iedere wedstrijd uiterst nauwkeurig in boekjes heeft genoteerd.

Over een paar weken staat zijn 3200e wedstrijd op het programma. "Wanneer het mooi is geweest? In de eerste plaats als men klachten krijgt dat ik fouten ga maken. Als ik dat twee, drie keer meemaak en het niet meer goed zie, stop ik ermee. Maar zolang ik fit blijf, blijf ik lekker fluiten."

Want of het nu een wedstrijd in de top van het amateurvoetbal was of een duel van clubs à la FC Knudde: Joop neemt iedereen even serieus. "Ik kan in tien minuten tijd het werk van een trainer verpesten door drie of vier grote fouten te maken. Ik moet heel serieus op het veld staan, streng zijn en goed bij de les blijven, dan voorkom ik een hele hoop trammelant", vertelt hij.

Marinus Dijkhuizen

Omdat Joop vooral amateurs floot, kan hij weinig bekende namen opnoemen die een wedstrijd hebben gespeeld onder leiding van Joop. De huidige trainer van Excelsior Rotterdam, Marinus Dijkhuizen, is wel zo'n voorbeeld. "Dat was een bikkelaar, daar moest ik direct op fluiten want die schoffelde gewoon iedereen onderuit."

In al die jaren is er een hoop veranderd in de voetballerij en in het vak van scheidsrechter. Eén ding blijft echter hetzelfde volgens Joop: het fenomeen van spelers met loszittende veters. Daarom heeft hij een tip: de veters natmaken met wat water of speeksel. "Je trekt het knoopje aan en het komt nooit meer los", besluit hij.