'Positief denken'
“Tijdens de eerste lockdown had ik nog het idee dat het wel goed zou komen,” gaat Willem verder. “Zeker met een gezond bedrijf, en nog wat spaargeld achter de hand. Dan nog schrik je wel van wat er gebeurt. Positief denken. Zo zitten we in elkaar.” Toen de mogelijkheid ervoor was vroeg hij steun aan bij de overheid. Daarna kwam de volgende lockdown, die volgens Willem heel lang duurde. “Van andere ondernemers hoorde ik: ‘Willem, dat gaat niet lang goed zo!’. Ik vroeg mij af waar dat dan aan zou liggen. Vervolgens moest ik aan mijn pensioenpotje komen, want anders zou ik het niet redden.” Niet snel daarna volgden ook Willem zijn spaargeld
Bij de derde en laatste lockdown kreeg ook Willem het benauwd. “Moet ik nog verder de schuld in? Met alle gevolgen van dien. Thuis gaat het natuurlijk ook alleen maar over narigheid.”
'We zijn aan het verzuipen'
De Sliedrechtse kapper is creatief en geeft het niet zomaar op. Een vriend van hem kocht een huisje, waar hij dan tegen een vergoeding wat kon klussen. “Ik ben best handig, dus dat kwam wel goed. Daarna kon ik weer wat salarissen betalen. Zo ver is het nu. Het water staat ons niet meer aan de lippen, maar we zijn aan het verzuipen.”
Willem geeft aan dat minister-president Mark Rutte aan het begin van de coronacrisis zou hebben geroepen dat er geen ontslagen zouden hoeven vallen. “Ik denk dat de werkelijkheid heel anders in elkaar steekt. Er wordt geroepen: ‘We moeten dit met elkaar doen!’ Maar hoe dan? Al mijn vaste lasten gaan door en ik ben hierna nog wel jaren aan het betalen.” Mede daarom heeft Den Bleker zijn tarieven omhoog gegooid. “Dus ook de consument is hier de dupe van.”
De kapper wordt regelmatig op straat aangesproken met de vraag hoe het met hem gaat. Hij weet dan niet wat hij moet antwoorden. “Mensen zeggen: ‘Je krijgt toch steun’, ‘Het gaat goed, kom op!’. Maar als ik dan vertel hoe het zit, dan schrikken de mensen.”
De tegemoetkoming staat op 30%, vertelt Willem. “Stel dat ik dan een ton aan onkosten heb, moet ik 70.000 euro zelf ophoesten. Na vijf, zes maanden is dat een keer op.”
Willem heeft wel een idee hoe het kabinet de ondernemers tegemoet zou kunnen komen. “Kijk met terugwerkende kracht naar de mogelijkheden om het voor ons weer leuk te maken. Het personeel had bijvoorbeeld geparkeerd kunnen worden bij het UWV. Had voor huurbazen een potje beschikbaar gemaakt. Dan hadden we allemaal verder kunnen gaan waar we gestopt waren.
Oproep
“We zijn al twee jaar braaf, maar voor ons is de koek op!” Babette doet tot slot een oproep aan de minister-president: “Beste meneer Rutte, kom eens een kopje koffie drinken. Zodat u kunt luisteren naar het verhaal van mijn vader. Hopelijk heeft u daar dan een oplossing voor. Want wij willen weer een blij gezin. Dit is niet oke, en wij hebben hier veel last van. Niet alleen wij, maar alle ondernemers.”
