Rebecca woont in de spookstraat Ruigenhil
Corrado FranckeVerlaten huizen, metershoog groen en half gesloopte schuurtjes. De spookstraat Ruigenhil in Alblasserdam verpaupert verder, zien hopeloze bewoners. “Het gaat iedereen hier echt aan het hart.”
Een dijkwoning vlakbij de rivier de Noord. Het klinkt misschien idyllisch, maar die tijden liggen in Alblasserdam ver achter zich. Tussen een gigantisch staalbedrijf en een busparkeerplaats zijn steeds meer huisjes aan de Ruigenhil verlaten. Wie een kijkje neemt in het straatje ten zuiden van de A15, ziet vooral dichtgetimmerde ramen en afbrokkelende dakkapellen.
“Het verpaupert en verloedert, er komen gasten de straat in die hier niks te zoeken hebben”, beschrijft Rebecca de Vreugd (41), een van de weinige overgebleven bewoners. Je voelt jezelf niet veilig meer.”
Voorkeursrecht
Omdat de huizen tussen bedrijven staan, ziet de gemeente geen toekomst meer voor wonen in het straatje. Om er ruimte te maken voor vervoer en parkeren, heeft de gemeente sinds 2021 als eerste het recht om een woning te kopen als iemand verhuist. Druk komt daar volgens de gemeente niet bij kijken.
Inmiddels staat het merendeel van de huizen leeg. Nog enkele bewoners, onder wie Rebecca, wonen er nog wel.
Let op: de tekst gaat verder onder de afbeelding
Het huis van de Alblasserdamse, die er sinds 2006 woont, werd een paar jaar geleden getaxeerd op 224 duizend euro. “Uiteindelijk moeten we weg, maar financieel is de mogelijkheid er niet. Met wat er nu geboden wordt, daar kunnen we net een flatje van kopen. Geef ons voldoende geld zodat we verder kunnen leven op een soortgelijke manier als we nu doen”, roept ze de gemeente op.
In afwachting van een lot uit de loterij ziet ze lijdzaam toe hoe haar straat verder verpaupert. Dat merkt ze ook vanuit haar achtertuin. Drie jaar geleden zijn haar buren vertrokken, maar hun achterpui ligt nog altijd in de tuin.
Schimmel
Sinds de buren zijn verhuisd, wordt daar ook niet meer gestookt. Rebecca merkt daar ‘s winters de gevolgen van. “Ik kreeg schimmel in mijn kleding en heb op Marktplaats andere meubels gekocht, want ook in de kasten zat schimmel.”
Wat ook opvalt: bij enkele verlaten schuurtjes, gelegen in desolate tuinen waar onkruid en bomen vrij spel hebben, kun je zo naar binnen lopen. Wie zin heeft in warme drank kan zelfs een achtergelaten koffiezetapparaat gebruiken voor een versgezet bakkie, want elektriciteit werkt er nog gewoon.
Let op: de tekst gaat verder onder de afbeelding
“Als gemeente moeten we ervoor zorgen dat de verlaten panden, die nu ons bezit zijn, goed beheerd worden”, merkt D66-raadslid Remco de Boer op. Hij vroeg het gemeentebestuur in juli om opheldering. De gemeente geeft namelijk jaarlijks geld uit voor onderhoud, maar De Boer ziet dat niet overal in de straat terug.
Camera’s
Cameratoezicht, waar het geld mede voor beschikbaar werd gesteld, kwam er uiteindelijk niet. Het gemeentebestuur vindt dat “niet noodzakelijk en niet proportioneel”, valt te lezen in de beantwoording van de vragen van De Boer.
Verder voert het gemeentebestuur naar eigen zeggen “structureel en periodiek” veiligheidscontroles uit. Het college wijst naar “strenge kaders vanuit wet- en regelgeving omtrekt flora en fauna” waardoor het groenonderhoud aan de achterkant van de huizen te wensen overlaat, maar licht dat niet verder toe.
Op aanvullende vragen van de Streekomroep gaat de gemeente al wekenlang niet in.