Een smartlap van André Hazes. Daar doet het verhaal van Rob aan denken. Vooral die ene hit, 'n Vriend, lijkt veel op wat De Dordtenaar vorig jaar heeft meegemaakt. "Hoe vaak lag jij daar in mijn bed? Zag jij nooit van je vriend aan de muur zijn trouwportret? Ging er dan echt niets door je heen? Ben jij zo hard en zo gemeen?"
Rob was niet gehuwd. Hij woonde samen, in het centrum van Dordrecht. Maar net als in de smartlap van Hazes verloor hij zijn vriendin aan een man die vroeger zijn 'gabber' was. Ze waren collega's in de scheepsbouw.
"Hij was illegaal in Nederland", vertelt Rob aan de rechter. "Ik heb hem geholpen met een paspoort, met werk, met alles. En toen ontdekte ik dat ik maandenlang was bedrogen. Ik wilde praten. Maar mijn appjes werden dagenlang genegeerd. En ja, toen ben ik uit mijn dak gegaan."
In Opmerkelijke Zaken doet Ingrid Smits elke week verslag van een rechtszaak in de regio Rijnmond. Deze keer gaat het bij de politierechter in Rotterdam over bedreiging, vernieling en huisvredebreuk. Uit privacyoverwegingen zijn de namen van de betrokkenen gefingeerd. Hoe ze werkelijk heten, is bekend bij de redactie.
Rob is een lange, atletisch ogende zestiger. Hij heeft kort, grijs haar en is in een spijkerbroek met een donkere trui naar de rechtbank gekomen. In de zaal legt hij een stoffen tasje naast zijn advocaat. Het is van een kledingketen, die bekend staat om z'n lage prijzen. In de tas zit een blocnote, die hij later nog tevoorschijn zal halen.
Soms zitten verdachten helemaal solo voor de rechter. Maar dat is vandaag niet het geval. Schuin achter Rob hebben ex-vriendin Jantine en ex-vriend Paul plaatsgenomen. Ze zitten dicht tegen elkaar aan - de handen verstrengeld - en worden bijgestaan door een medewerkster van Slachtofferhulp. Achterin de zaal hebben supporters van zowel Rob als Jantine een plekje gezocht. De emoties zijn voelbaar, maar blijven onderhuids. Deze keer wel.
Boomstronk door raam
Op 10 september 2025 was dat bepaald anders. Het is de dag waarop bij Rob de stoppen doorslaan. Hij is razend, omdat zijn herhaalde pogingen tot contact onbeantwoord blijven. "Ik kom er nu aan en ik sloop hem, bel alvast de politie", appt hij dreigend aan Jantine.
Even later staat hij bij haar huis en belt aan. Het is midden in de nacht. Als er niet opengedaan wordt, trapt Rob de voordeur in. Daarna gooit hij een boomstronk door het raam van de woonkamer en stapt naar binnen. De verdachte heeft een klein mes bij zich en maakt daar volgens de verschrikte Paul zwaaiende bewegingen mee. Rob dreigt hem 'kapot' te maken.
Voordat de zaken verder escaleren, staat de politie op de stoep. Want Jantine heeft intussen naar 112 gebeld. Rob wordt afgevoerd en zit twee dagen in de cel. Daarna krijgt hij een contact- en locatieverbod. Hij mag niet meer bij Jantine en Paul in de buurt komen. Doet hij dat wel dan kunnen de twee alarm slaan. Ze hebben daar een speciaal apparaatje voor gekregen.
Overboord gekieperd
Robs advocaat vindt het belangrijk dat de zaken in de juiste context worden gezien. Want voorafgaand aan het dreigende bericht aan Jantine, appte Rob ook: 'Jullie voelen je senang, maar je bent er een dood aan het maken'. Het tekent volgens haar de wanhoop waarin haar cliënt verkeerde. "Hij had liefdesverdriet."
"Ja", zegt Rob, "als je door twee man in elkaar wordt geslagen, kun je aangifte doen. Maar als je door twee man op je ziel wordt getrapt, kan dat niet."
"U had beter weg kunnen gaan toen er niet open werd gedaan", zegt de rechter.
Rob, met een zucht: "Ja, dat was voor alle partijen beter geweest."
De verdachte probeert zijn emoties nogmaals toe te lichten. "Jantine en ik zaten bij wijze van spreken in een bootje", zegt hij. "En we hadden Paul aan boord getrokken. We voeren een tijdje en toen ben ik overboord gekieperd. Het voelde alsof ze me ook nog met een peddel onder water wilden duwen."
Man met twee gezichten
Jantine heeft Rob's relaas aangehoord. Maar zij ziet de zaken heel anders. Volgens haar was het niet zo vreemd dat ze in juli gevoelens kreeg voor Paul. In de slachtofferverklaring die ze mag voorlezen zegt ze: "Ik vraag me af of ik wel goed snik ben geweest om dertien jaar lang een relatie met Rob te hebben. Hij is een man met twee gezichten. Aan de ene kant vriendelijk, aan de andere kant agressief. Hij had een kwade dronk."
Wat Rob in de nacht van 10 september aanrichtte, heeft er diep ingehakt. "Ik voel mij nog steeds niet veilig", zegt Jantine. "Ik heb hartkloppingen en als ik op straat loop, kijk ik voortdurend om me heen. Binnenkort begin ik aan traumatherapie."
"Wilt u hierop reageren?", vraagt de rechter aan Rob als zijn ex haar verhaal heeft afgerond.
"Het gaat me aan mijn hart om dit te horen", zegt de verdachte. "Ik had echt eerder mijn excuses willen aanbieden, maar dat kon niet door dat contactverbod."
Zielig doen
"U kunt dat nu doen", zegt de rechter. "Wilt u dat?"
Rob draait zich om en kijkt Jantine aan. Zijn blik is zacht. "Ik heb jou nooit iets willen aandoen. Jij hoeft niet bang van mij te zijn", zegt hij met een verlegen glimlach.
"Dat is nog geen excuus", meent de rechter.
"Ik weet niet hoe ik dat moet doen", zegt Rob, kinderlijk onbeholpen. Hij zit inmiddels weer met de rug naar Jantine toe. Toch besluit hij een poging te wagen. Hij keert zich om, neemt een hap lucht en zegt bondig: "Excuus."
Kort daarna, als ook Paul uit de doeken heeft gedaan hoeveel stress de nachtelijke inval bij hem heeft veroorzaakt, heeft de verdachte zich alweer vermand. Pauls relaas heeft hem zichtbaar geïrriteerd. Hij vindt nu dat zijn ex-vriendin en zijn ex-vriend vooral 'zielig zitten te doen'.
De officier van justitie
De officier van justitie neemt wat er gebeurd is hoog op. "Meneer had verdriet en wilde een gesprek opeisen. Maar dat vind ik geen excuus voor deze storm aan geweld."
Hij eist een boete van 240 euro voor het mesje en vindt dat Rob als vergelding tachtig uur werkstraf moet krijgen. De helft daarvan zou voorwaardelijk moeten zijn. De claims, die Jantine en Paul hebben ingediend voor materiële schade en psychisch letsel, zou de rechter grotendeels moeten toewijzen.
Robs advocaat ziet meer in een geheel voorwaardelijke taakstraf voor haar cliënt. Volgens haar is er sprake van 'een incident' en hoeven Paul en Jantine niet meer bang te zijn dat 'de vlam nog eens zo heftig in de pan slaat'. Rob zou namelijk over zijn liefdesverdriet heen zijn. "Meneer is weer aan het daten."
Het laatste woord is aan Rob. Die loopt naar zijn advocaat en doet een greep in het stoffen tasje dat hij bij haar heeft neergelegd. "Mijn moeder heeft iets voor me op papier gezet", licht hij toe. Wat hij daarna vanaf de blocnote voorleest, is een herhaling van zetten. Het gaat over maandenlang bedrog en daaruit voortvloeiende kwetsures. Overheersende gedachte: "Met een gesprek had al deze ellende voorkomen kunnen worden."
Het vonnis
De rechter legt Rob de gevraagde geldboete op voor het meenemen van het mesje en veroordeelt hem ook tot 80 uur werkstraf, waarvan de helft voorwaardelijk. Hij mag weer contact opnemen met Paul en Jantine, zodat ze de zaken eindelijk eens kunnen uitpraten. Dat zal op een neutrale plek moeten zijn, want bij zijn vroegere woonhuis mag Rob zich voorlopig niet meer vertonen.
Aan Paul en Jantine moet Rob allebei 1000 euro immateriële schadevergoeding betalen. En ook de vernielde spullen komen voor zijn rekening. Rob kan het na de uitspraak niet nalaten om nog iets over de stress van Paul en Jantine te zeggen. "Ze zijn bang vanwege hun slechte geweten." "Dat kunt u niet invullen", corrigeert de rechter.
Buiten de rechtszaal lijkt een gesprek van verzoening nog heel ver weg. Paul, Jantine en hun supporters gaan er direct vandoor. Rob sputtert, even verongelijkt als Hazes in zijn hit, nog wat na.
Dit is een verhaal van onze mediapartner Rijnmond.
