Tijdens een verbouwing van de badkamer in juni 2024 ziet de dochter van B. ineens een zwart stipje in de muur. Het blijkt een kleine camera met een wifi adapter te zijn. Ze waarschuwt haar moeder en ze vinden een tweede wifi adapter in het nachtkastje van B.
Samen besluiten de dochter en haar moeder de confrontatie met hem aan te gaan. De man ontkent zijn betrokkenheid, maar zijn vrouw doet aangifte bij de politie. Als de politie langskomt, wordt de wifi adapter gevonden in de prullenbak.
Ook tegenover de politie blijft B. volhouden onschuldig te zijn. Tijdens politieverhoor komt hij enorm zenuwachtig over als hij hoort dat zijn telefoon zal worden uitgelezen. Uiteindelijk bekent hij schuld aan zijn vrouw, inmiddels ex. Vanaf dat moment woont B. in een caravan en is er geen enkel contact meer met zijn ex en de drie kinderen.
Dinsdagochtend staat B. voor de rechter in Rotterdam. "Het filmen is geen impulsief gedrag geweest, het had een motief en dat wil ik graag delen", zegt B. tegen de rechter. "Ik twijfelde al maandenlang over mijn huwelijk. Er was al een lange tijd geen lichamelijk contact of dialoog mogelijk."
Eenzaamheid
De man was naar eigen zeggen eenzaam in zijn huwelijk: "Ik wilde niet alleen de klusjesman zijn, maar ook haar echtgenoot. Ik heb door de beelden de liefde willen voeden, in plaats van mijn frustraties op haar afreageren."
De rechter vrraagt zich af waarom hij voor deze oplossing koos? "Ik durfde haar niet te confronteren met het verdriet dat ik had over ons huwelijk. Ik wou haar niet kwetsen, te schande maken en verlaten. Sterker nog, ik wou haar beschermen", antwoordt B. De rechter maakt duidelijk dat hij op deze manier zijn vrouw juist geen bescherming heeft geboden.
Kinderen ook gefilmd?
Integendeel zelfs. "Ze voelt zich al maanden onveilig in haar eigen huis, ze slaapt slecht en ze heeft traumatherapie", aldus de rechter. De twee dochters en zoon van B. vragen zich nog steeds af of zij ook zijn gefilmd.
Dat ontkent de verdachte stellig: "Ik heb nooit lichamelijke interesse in mijn eigen kinderen gehad, dus ik heb de camera alleen aangezet op het moment dat mijn ex-vrouw ging douchen." De beelden van de vrouw zijn aangetroffen op zijn telefoon, van zijn kinderen zijn geen beelden gevonden.
De officier van justitie vraagt zich af of B. snapt waarom het fout is wat hij heeft gedaan. Volgens de man wist hij dat wat hij deed het fout was, maar niet dat het strafbaar is. "Als de beelden voor mijzelf waren gebleven was er niks aan de hand. Het doet mij intens verdriet dat leden van justitie de beelden van mijn vrouw hebben gezien." De officier reageert fel. "Nee, de beelden hadden nooit gemaakt mogen worden."
De rechter gaat mee in de strafeis van de het Openbaar Ministerie en legt de man een taakstraf op van 40 uur en een contactverbod met zijn ex-vrouw. Daarnaast moet hij haar 2.000 euro immateriële schadevergoeding betalen. Ook zijn kinderen krijgen alle drie een schadevergoeding van 800 euro.
