Tim is jongste advocaat van Nederland, maar staat het liefst zo min mogelijk in de rechtbank

Aan een tafel op de twintigste verdieping van het kantoor van HVG Law aan de Boompjes in Rotterdam kijkt Tim Groeneweg (24) uit over het Noordereiland. “Dit is het mooiste uitzicht van het gebouw”, zegt hij nuchter.

Groeneweg woont in Dordrecht en werkt hier als advocaat in fusies en overnames (M&A), waarbij hij bedrijven juridisch begeleidt bij de koop en verkoop van ondernemingen.

Anders dan veel mensen verwachten bij het woord ‘advocaat’, staat hij zelden in de rechtszaal. “Wij proberen juist dingen goed te regelen vóórdat het een geschil wordt”, legt hij uit. Procederen is daarbij eerder uitzondering dan regel.

Een zaal, de belofte en het begin
Toch maakt de rechtbank wel degelijk deel uit van Tims verhaal. Op 19 augustus 2022 staat hij, dan 20 jaar oud, in de rechtbank in Rotterdam. In pak, samen met familie en collega’s. Buiten is het warm en brandt de zon; binnen hangt er spanning. In de zaal zitten nog zes anderen die die dag ook worden beëdigd.

Dan komt het moment. “Dan moet je zeggen: ‘dat beloof ik’”, vertelt hij. “En dan ben je advocaat.” De ceremonie duurt nog geen uur. “Je hebt er lang naartoe gewerkt. Vanaf dat moment mag je procederen. Dat is wel het hoogtepunt aan het begin van je carrière.”

Snel maar niet gepland
Dat hij daar op zijn twintigste staat, komt niet uit het niets. Tim doorliep het onderwijssysteem in een hoger tempo dan gebruikelijk: op zijn negende ging hij naar de middelbare school en op zijn vijftiende begon hij aan zijn studies economie en rechten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, later aangevuld met fiscaal recht. Op zijn twintigste rondde hij drie masters af: financiële economie, ondernemingsrecht en directe belastingen.

Dat hij uiteindelijk advocaat werd, lag niet van jongs af aan vast. “Ik wilde vroeger piloot worden”, zegt hij. Pas tijdens zijn studie ontdekte hij het snijvlak van economie, recht en fiscaliteit. Precies waar fusies en overnames zich afspelen. “Je kijkt vooruit: hoe richt je iets zo in dat het werkt? Dat vind ik het leukste.”

Spanning
Ondanks die stevige theoretische basis blijft het moment van beëdiging spannend. "Dan denk je wel even: wow, nu begint het echt.”

Maar rationeel weet hij dat hij er klaar voor is. “Je hebt hiervoor gestudeerd en het kantoor vindt je geschikt, anders hadden ze je niet aangenomen.” Op dat moment hield hem vooral iets anders bezig: “Krijg ik zometeen die woorden ‘Dat beloof ik’ er wel goed uit?”

Toch zit het echte gevoel van ‘advocaat zijn’ voor hem niet in dat ene moment in de rechtbank, niet in de toga en ook niet in de titel. “Het is vooral dat gewicht van die klant. Die vertrouwt jou. Dat weegt heel zwaar.”

Leeftijd
In de praktijk blijkt zijn leeftijd minder een obstakel dan verwacht. “Klanten vinden het vaak juist leuk”, zegt hij. Het onderwerp komt regelmatig ter sprake nadat klanten hem hebben gegoogeld. “Het is een makkelijk gespreksonderwerp. Je maakt daardoor snel een persoonlijke klik.”

Binnen zijn werkomgeving speelt het zelfs nog minder. “Hier zien ze me gewoon als Tim.”

Zelf ziet hij zijn leeftijd dan ook niet als iets bijzonders. Voor hem was het geen doel om sneller te zijn dan anderen, maar een logisch gevolg van hoe hij leert. Hij praat er nuchter over en heeft het liever over zijn werk. Het feit dat hij ooit de jongste advocaat van Nederland werd, komt nog wel ter sprake, maar dat is niet waar hij op wil blijven hangen.

Geen sprint, maar leren in de praktijk
Zijn snelle start in de advocatuur suggereert misschien anders, maar voor Tim hoeft zijn carrière niet sneller te verlopen dan die van anderen. “Het is geen sprint”, zegt hij. “Het is meer een duurloop.” Wat hem drijft, is niet zijn leeftijd of de titel die hij ooit kreeg. “Het werk moet vooral leuk zijn. Als je je werk niet leuk vindt, moet je iets anders gaan doen.”
En hoe hij zelf gezien wil worden? Daar is hij duidelijk over: “Ik ben niet de advocaat. Ik ben gewoon Tim.”

Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond.