Zonder veel ceremonieel is het ontwerp ‘Ver van hier’ dit voorjaar geplaatst. Het is vastgezet tegen de muur van het casino en kijkt uit over het tijdelijke parkeerterrein. Het idee voor een kunstontwerp ontstond vorig najaar, toen ze als buurtbewoonster tekeningen van de gemeente onder ogen kreeg. “Ze wilden het terrein opknappen en de muur met zwart plastic afdekken”, vertelt ze. “Dat kon toch anders, dacht ik”. De gemeente bleek meteen enthousiast, toen ze haar ontwerp zag. Een bedrag voor productiekosten werd beschikbaar gesteld. Ook de eigenaar van de grond met de muur, E. Ploegaert, werkte mee. Katinka was eerder ook al betrokken bij een opknapbeurt van het Vrieseplein en omgeving, waar verloedering dreigde door overlast van alcohol, drugs en zwerfafval. Zo ontwierp ze het wybertjes-stratenpatroon in het hart van het plein. Toen ze de plek van het beoogde hotel zag verslonzen, greep dat haar aan. “Er werd veel gedeald, het was er smerig en ongezellig. Als kunstenaar zag ik een mogelijkheid om het vriendelijker te maken. In december ben ik gaan tekenen en ontwerpen.” Het was een grote opgave, omdat ze gewend was in het klein te werken. Katinka zucht als ze aan die intensieve uren terugdenkt: “Ik werd ineens gedwongen groot te denken. Het werk moest passen op die ruwe plek en qua kleuren aansluiten bij de stad.”
Het abstracte kunstobject heeft ook verwijzingen naar Dordrecht. Inspiratiebronnen waren de 19-eeuwse patronen van Huis van Gijn en Delfts blauw. Katinka legt uit: “Het moest herkenbaar zijn, maar tegelijk moeten de mensen denken: waar kijk ik naar? Niets staat stil, alles beweegt een beetje. Het kan zo op reis, de lucht in. Ver van hier. Als kijker kan je verder denken.” Het ontwerp is ontstaan door handwerk, met pen, penseel en inkt. Het uiteindelijke kunstwerk kon alleen met de computer worden ‘opgeblazen’ tot de reusachtige afmetingen. De Dordste grafisch ontwerper Martin den Dikken heeft dat voor zijn rekening genomen. Katinka zegt de opdracht een ‘enorme eer’ te vinden. “Nu maar afwachten wat alle voorbijgangers van mijn werkstuk vinden. Zo spannend!”
