De stropers kwamen oorspronkelijk bij toeval in beeld bij de politie toen een helicopter hen ‘s nachts met een lichtbak aan de gang zag in de Biesbosch. Zij stuurden vanuit de auto hazewindhonden het weiland in. Daarna plakte de politie een tracer onder hun auto en volgde hen iedere keer als ze ‘s nachts een natuurgebied inreden.
Voor de rechter beweerde Jan M. dat hij alleen met zijn honden aan het trainen was en volgens zoon Willie kon er geen sprake zijn van stroperij. Zijn vader “was vies van beesten”.
De rechter confronteert hen daarop met een telefoongesprek van Willie, waarin hij opschept over de jacht (“Ik probeer alleen een hogere prijs voor mijn honden te krijgen”) en foto’s waarop handen een haas verscheuren en waarop Wllie voor zijn huis poseert met dode hazen.
Behalve deze stroperij wordt hen nog een hele waslijst aan andere vergrijpen ten laste gelegd. Daarop o.a. bedreiging en belediging van politie, bezit van harddrugs en munitie.
Beide heren zaten nog in de proeftijd van een vorige veroordeling. De rechter acht de meeste feiten bewezen.
