Nadat de laatste Duitse bezetter is vertrokken, stromen de straten van de stad die 8e mei, nu tachtig jaar geleden, vol met nieuwsgierige Dordtenaren. Langzaam komt het besef dat niet langer de Duitsers de dienst uitmaken, maar dat de vrijheid ook het eiland van Dordrecht heeft bereikt. De Nederlandse driekleur wordt massaal afgestoft en opgehangen, honderden inwoners verzamelen zich bij het stadhuis, liederen worden aangeheven, maar waar blijven de bevrijders?
Op het moment dat inwoners het militaire verkenningsvoertuig met daarin de 28-jarige kapitein Gray zien, wordt de feestvreugde alleen maar groter. “Het voelde alsof ons voertuig door de mensenmassa werd opgetild”, zal Gray later zijn kinderen vertellen. “Sla mij in mijn gezicht, zodat ik deze dag altijd zal blijven herinneren”, zou een emotionele Dordtenaar hebben gesmeekt.
“Mijn vader heeft nooit veel verteld over de oorlog, maar wat hij meemaakte in Dordrecht hebben wij als kinderen wel van hem gehoord”, vertelt Carolyn Gray (68). We spreken haar via een videobel-verbinding, in aanloop naar Victory in Europe Day in Canada. Net als bij ons, wordt de overwinning op nazi-Duitsland daar groots gevierd.
