Vliegende libelles van kaasschaven en vorken: Zomersymfonie neergestreken in Park Merwestein

“Als we gewoon een beeldententoonstelling zouden organiseren, zou er eigenlijk niemand op af komen. Maar het is de poppenkast, de hightea, de singer songwriter, de poëzie, de Dordtse Phil met het picknickconcert”, vertelt organisator André Oerlemans, voorzitter van Stichting Laethbloeyer. “Dat zorgt ervoor dat er mensen naar het park komen en die gaan zich dan verwonderen over de beelden. Van wow: dit is mooi! Terwijl ze waarschijnlijk uit zichzelf niet naar een beeldententoonstelling zouden gaan. Dat is eigenlijk ons format.”

Deze editie zijn er tien kunstenaars in het park neergestreken. Allemaal met hun eigen expertise: van houtbewerking tot olieverfschilderijen. Zo ook Leo Gerritsen. Hij maakt van metaal toegepaste kunst en is enthousiast over het ‘decor’ waarin hij zijn creaties aan het publiek kan laten zien. “Het is zo’n fantastische omgeving, middenin de stad. Daardoor krijg je ook een heel prettige sfeer. Het is zo ruim ook, mensen lopen op hun gemakje rond te wandelen.” Hij heeft dan ook alle tijd om met de bezoekers in gesprek te gaan over zijn werk. “Het zijn geen vogelhuisjes, maar objecten waar vogels wel in kunnen wonen”, licht hij toe.

Normaal gesproken wordt Zomersymfonie een keer in de twee jaar gehouden. Maar door de coronamaatregelen moest er een editie worden overgeslagen. Daarom werd er deze keer extra uitgepakt met als centraal thema ‘sprookjes’. De kunst was hierop geïnspireerd en de (jonge) bezoekers mochten verkleed komen als hun favoriete fantasiefiguur. “Er is hier voor een ieder wat wils”, vertelt Oerlemans. Dat is juist ook de bedoeling. “Soms zeggen mensen: dit is voor mij te abstract. Maar een veld verder staan dan de vliegende libelles die gemaakt zijn van kaasschaven en vorken en dat spreekt hen dan wel weer aan.”