“De huurprijzen zijn al snel 1200 euro”, maar dat is voor Polet en zijn vrouw niet te betalen. Hij wil geen huis meer kopen. Het geld dat uit zijn huis komt, kan hij wel gebruiken om maximaal duizend euro huur per maand te betalen. “Maar deze huizen zijn bijna niet te vinden”, vertelt Polet.
Gelijkvloerse woningen
Het probleem is dat Polet hierin niet de enige is. Wethouder Peter Heijkoop laat weten dat momenteel duizend senioren op zoek zijn naar een geschikte woning. Een woning waar ze tot het einde van hun leven kunnen zitten. Volgens de wethouder zijn er de afgelopen jaren al de nodige stappen gezet voor passende woningen, maar er moet nog een stapje bij. “Een van de projecten die nu al loopt, is bij het Gezondheidspark. Daar komen woningen in het dure segment, maar ook zeker betaalbare. Bijna al deze woningen zijn in zekere mate ook geschikt voor ouderen”, zegt Heijkoop.
Voor de adviesraad WMO & Jeugd Dordrecht en de Dordtse Seniorenbond is het niet genoeg, daarom zijn ze een peiling gestart. “De kernconclusie van de peiling is dat senioren best bereid zijn om mee te denken over het hele probleem”, zegt Arie Kuperus van de adviesraad. “Meer nog dan we voorheen misschien dachten.” Volgens de adviesraad moeten ouderen niet meer zomaar weggestopt worden in een klein kamertje. “Het mag een kleinere woning zijn, maar het moet wel kwaliteit hebben.”
Dichtbij sociale voorzieningen wonen
De vraag is dan: is het realiseerbaar? Er is immers een krapte op de woningmarkt. Het vraagt volgens Kuperus daarom nog om veel overleg. "Er moeten plannen gemaakt maken worden en we moeten gaan bouwen. Ik denk dat het nu vooral belangrijk is dat senioren bij de plannen betrokken worden. Zij willen en kunnen meedenken over wat voor hen acceptabele woonomgevingen zijn.” In de peiling ziet Kuperus dat senioren het vooral belangrijk vinden om dichtbij een winkelcentrum en alle andere (sociale) voorzieningen te wonen.
Polet wil dat ook graag voor zijn toekomstige huis, maar heeft zijn eisen ondertussen bijgesteld. Zo zoekt hij al buiten de gemeente naar een woning en wil hij graag twee slaapkamers. Waar hij tijdens zijn zoektocht vooral tegenaan loopt, is dat hij niet weet bij welke woningcorporaties hij terecht kan. Zo reageren sommige organisaties niet op zijn aanmeldingen en andere nodigen hem niet uit om het huis te bezichtigen.“
Het is me ook niet duidelijk welke criteria de verschillende organisaties hanteren”, begint Polet. “De ene verhuurder heeft een inkomensgrens dat 10.000 euro hoger ligt dan de andere. Op deze manier komen we niet overal voor in aanmerking, maar het is met niet duidelijk wanneer dat wel of niet is.”
Ouderen niet de schuldige
De Verenigde Senioren Partij (VSP) is er duidelijk over en ziet niet dat het probleem bij de ouderen ligt. Volgens hen kunnen ouderen niet doorstromen, omdat de gemeente alleen maar dure huizen bouwt. “Pas als de gemeente betaalbare oplossingen biedt voor senioren om kleiner te gaan wonen, kunnen zij worden aangesproken”, laat partijleider Margret Stolk in een bericht weten. “Op dit moment vindt de VSP het uitermate oneerlijk en zelfs ongepast om senioren als mede-veroorzakers van de woningnood te bestempelen.”
Polet blijft in ieder geval door zoeken en hoopt binnen een jaar toch een geschikte woning te hebben. Een plek waar hij niet elke keer de trap op hoeft om in zijn woonkamer te komen. Een huis waar hij tot zijn einde, met een gerust hart, kan zitten.
Benieuwd hoe het komt dat ouderen steeds meer moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen? Bekijk het hier:
