Ook bij verpleeghuis De Blije Borgh in Hendrik-Ido-Ambacht worden ouderen door geluksbrengers vermaakt. Dat vonden zij nodig, omdat activiteitenbegeleiders te weinig tijd hebben voor de bewoners. Daardoor wordt het contact steeds onpersoonlijker. “Er is vaak geen budget om extra activiteitenbegeleiders aan te nemen, dus moeten deze mensen steeds meer zélf doen”, aldus Schuurman.
Mede hierdoor wisselen de activiteitenbegeleiders elkaar steeds vaker af. Zo ontbreekt in veel gevallen volgens Schuurman het contact, en later de band, met de bewoners. Het is ook niet wenselijk voor mensen met dementie.
Werkwijze
Voor de geluksbrengers zijn sponsoren nodig. De stichting gebruikt daarvoor steun van externe commerciële bedrijven. Zonder deze financiële hulp, is het concept ook niet mogelijk. “Het probleem is dat veel zorginstellingen geen budget hebben voor extra werknemers. Door een deel te laten financieren door een extern bedrijf kan een geluksbrenger wél komen.”
Er wordt gezocht naar geluksbrengers die ‘zelf iets meenemen’ naar de instelling. “Eigenlijk komt het erop neer dat de geluksbrengers hun hobby op een zinvolle manier kunnen uitoefenen”, aldus Schuurman. Zo varieert het aanbod van geluksbrengers van schilderlessen tot muziekmomenten of poppenspel. Alles om de ‘kwaliteit van leven’ voor de ouderen met dementie te verbeteren.
Schuurman hoopt dat er buiten de Drechtsteden ook gebruik gemaakt gaat worden van geluksbrengers. “Het gaat mij niet om het geld, maar om de aandacht aan deze vergeten groep te vergroten. Ze verdienen het.” Daarvoor zijn wel meer investeerders en meewerkende zorglocaties nodig.
