De 'kuttegels' van Maarten vliegen de deur uit

Achter de tegels van Maarten zit daadwerkelijk een gedachte. Zo is de 'kuttegel' een commentaar op de ouderwetse tegeltjeswijsheden. Daarnaast maakt hij ook tegeltjes met een verhaal: "Ik schilder bijvoorbeeld een mannetje met een bladblazer, maar de grap is dan dat je niet meteen doorhebt dat het een man met een bladblazer is. Dan geef ik hem bijvoorbeeld ouderwetse kleding uit 1600." Op deze manier komt het verleden samen met het heden.

Maarten en ik staan rustig te praten, terwijl hij de klei over zijn mal verspreidt. Met een deegroller zorgt hij ervoor dat alles mooi over de vlakte word gewalst. Het krijgt dan al wel de vorm van een tegeltje, maar het is verre weg van het eindresultaat. "En het is ook best wel een arbeidsintensief proces om zo'n tegeltje te maken", mompelt Maarten terwijl hij het tegeltje uitsnijdt.

Als de vorm van het tegeltje compleet is, wordt hij te drogen gelegd. Daarna wordt de tegel gebakken. Dit kan hij echter niet zelf, want hij heeft geen grote oven staan om zijn keramiek in te bakken. "Ik bak mijn tegeltjes bij Karin in het Hof, Hof 3 om precies te zijn."

"Na het bakken krijg je een biscuittegel en die doop ik dan in het glazuur." Terwijl Maarten dit zegt, kreunt hij omdat hij net een zware emmer met glazuur optilt. "Dit sjouw ik dus allemaal naar zolder: klei, glazuur en dan moeten de tegels vervolgens wéér naar beneden." Maarten roert het glazuur nog even goed door en vertelt dat hij gebruik maakt van tinwit. Héél vroeger, in de 16e eeuw, gebruikten ze loodwit: "Maar dat is natuurlijk hartstikke giftig."

Als Maarten zijn gedroogde en gebakken tegel in de tinwit doopt, dan begint de tegel toch echt te lijken op hoe het eruit zou moeten zien. "Nu is het tijd om er iets op te schilderen", voegt Maarten er blij aan toe. Volgens mij is dat het leuke gedeeltje van het hele proces en ik vermoedde al dat hij dit keer iets zou doen met TV. Heel precies schildert hij de tekst ‘Mamma, ik ben op TV’ met een klein TV’tje ernaast. “En wat vind je ervan?” vraag ik hem: “De tekst is minder, maar de TV is prachtig!”

Als het schilderwerk klaar is kan de tegel weer de oven in. Dit gebeurt dit keer op maar liefst 1060 graden. "Het zorgt er ook voor dat mijn zwarte penseelstreken naar blauw verkleuren."

Het is een speciaal moment als de tegels de oven uitkomen. "Een soort geboorte", zegt Maarten. Omdat de tegels er altijd anders uitkomen dan dat ze er in gaan: "Er gebeuren allemaal vreemde dingen in die oven." Hij laat een oudere tegel zien die bijna te vergelijken is met gatenkaas. “Dat komt eigenlijk gewoon door mijn vette vingers.” Bij deze is ie niet zorgvuldig te werk gegaan en heeft er flink wat sporen op achtergelaten: "Dit zijn eigenlijk gewoon mijn vette vingers. Daardoor is het glazuur wat weggetrokken en verband het in de oven."

De tegeltjes zijn te koop By Branderhorst aan de Voorstraat en in zijn online winkel ‘MaMoTiles’ op Etsy.