Het historische schip de Baquet Dumas ligt in Dordrecht. Het schip is slechts één van de drie in zijn soort die nog in het water ligt en kan varen. In de Dordtse Leefwerf moet het schip worden behouden voor de toekomst en daarvoor worden leerlingen van verschillende scholen uit Dordrecht ingezet.
Het schip is eigendom van de Carlien Adriaens Stichting. Die stichting heeft als doel om schepen als deze te behouden en jongeren daarbij te betrekken. “Daar hebben ze in Dordrecht ervaring mee, want dat hebben ze al eerder gedaan”, zegt Han Visser van de stichting. “We hebben hier bijvoorbeeld een bootje voorzien van bies”, vult Elio Barone van Stichting De Leefwerf aan. Dat is met leerlingen van Yuverta in Dordrecht gedaan.
Ook kunnen studenten samen opdrachten doen, zoals bijvoorbeeld een ontwerp maken voor de toegankelijkheid of de veiligheid. “Maar ook bijvoorbeeld een stukje media, hoe je zo’n bootje op een goede manier promoot. Dan is het niet een opdracht op school, maar opeens een opdracht in het echt. Dat is gewoon hartstikke gaaf”, zegt Barone.
Historie
Dit soort schip is ontstaan in de periode rond 1840. Nederland en België zijn in die tijd nog bij elkaar. Koning Willem I had in Engeland gezien hoe goed er met schepen, in die tijd Narrow Boats, getransporteerd kan worden in plaats van met paard en wagen. Daarom zijn er toen in Engeland kleine kanalen gegraven. Dat is overgenomen naar de toen nog zuidelijke Nederlanden. Zo konden de kolen naar Brussel en Antwerpen worden gebracht.
Het bewuste schip dat nu naar Dordrecht is gekomen, is met 108 jaar iets minder oud. “Het is ook een stukje bewustwording van het erfgoed. Hier hebben mensen met handen aan gewerkt en die zijn natuurlijk allang overleden”, zegt Elio Barone. Het is noodzakelijk dat jongeren het oppakken, ziet Han Visser. “Mijn generatie wil toch wel graag afstappen, maar de jongere generatie is nog niet in staat om het schip te kunnen verwerven.”
Vol trots vertelt Barone over het schip dat nu ligt in zijn Leefwerf. “Het is een stukje Europese geschiedenis.” Het schip blijft er in ieder geval een jaar lang liggen. Tot die tijd kan de Carlien Adriaens Stichting onderzoek doen wat ze precies met het schip willen.
