Bezoekers konden in de koepel van Mercurius met de telescoop de hemel afspeuren, maar ook met het blote oog was er genoeg te zien. Niet alles aan de hemel was een meteoor, veel waren ‘gewone’ sterren, maar dat mocht de pret niet drukken.
Tot het laatste moment dat de sterrenwacht open was verzamelde een groep Dordtenaren zich in de tuin om samen de nacht af te speuren. Het enthousiaste gefluister over ‘die ster’ en ‘dat laagje meteoordeeltjes’ vulde de avond.
Afhankelijk van het weer
Medewerkers van Mercurius hebben een groene laser waarmee ze de verschillende lichtpuntjes konden aanwijzen. Dat is mooi, want naast het gebruikelijke publiek had deze ‘sterrenregen’ ook genoeg mensen aangetrokken die de sterrenwacht voor het eerst bezoeken. “Die telescoop zelf is al prachtig en het is toch leuk om zo meer te zien van de sterren”, vertelt een mevrouw. Er waren ook twee lezingen over het ontstaan van meteoorzwermen. “Er is zoveel dat je bent vergeten na school vroeger”, merkt een man op.
Anderen die meer ervaring hebben met het spotten van de sterren, reageren toch met iets meer teleurstelling. “Ik had gehoopt dat we de meteoren beter konden zien, maar het weer werkte niet mee.” Vrijwilliger Mike Blokland had ook gehoopt op een heldere lucht. “Je bent nou eenmaal afhankelijk van het weer. Maar we hebben wel lichtflitsen gezien, die echt alleen op deze momenten verschijnen.”
Perseïdenzwerm
"De zogenaamde ‘vallende sterren’ zijn lichtflitsen aan de hemel, die veroorzaakt worden door een komeet”, legt Blokland uit. “De baan van die komeet is ovaal, waardoor deze dichtbij de zon komt, waar de delen verdampen. En die stofdeeltjes die overblijven zien wij als strepen en lichtflitsen.”
De Perseïdenzwerm is te zien in de richting van sterrenbeeld Perseus. “Daar ligt het Radiant, dat is de plek waar de vallende sterren allemaal vandaan lijken te komen.” Donderdagnacht zijn delen van de Perseïdenzwerm nog net met het blote oog te zien.
