Dordtse Eveline speurt duizenden kilometers lang naar gaten in de weg, ze wil dat haar zonneauto de beste van de wereld wordt

Naast haar bureau hangt een grote kaart van Zuid-Afrika. Met een sliert kleurrijke punaises heeft Eveline Plazier (24) de hele route van Johannesburg naar Kaapstad uitgezet. Dat is de route die 'Nuna 12s', de zonneauto van de TU Delft, gaat rijden. Een afstand van meer dan 2.500 kilometer.

Ze zal de afstand twee keer rijden. Een keer heen, een keer terug. Die tweede rit is de wedstrijd, de eerste een verkenning. Ze wil bij wijze van spreken iedere scheve klinker, iedere kuil en iedere hobbel in haar hoofd prenten. Ze kan de weg straks dromen. "Alle kuilen, alle stoplichten en alle kruisingen”, zegt ze zelf.

“Ja, het zou zomaar kunnen dat er een olifant langs de weg loopt. Of misschien wel apen”, lacht Eveline even later. Niet dat ze dan met open mond zal kijken, want Evelines blik is scherp op de weg gericht. "Ik rij voor Nuna uit, in een gewone auto. Ik ben scout."

"Ik loods Nuna veilig door het verkeer in Zuid-Afrika. We rijden gewoon op de openbare weg", zegt ze over haar taak. Iedereen die wel eens heeft gereden in Zuid-Afrika weet: je bonkt soms over de weg en er zijn héél veel vrachtwagens, vrachtwagens die je soms moeilijk kunt inhalen.

De 'Nuna' waarover Eveline praat, is Nuna 12s. Dat is de beroemde zonneauto van de Technische Universiteit Delft. De studenten bouwen jaarlijks een auto die rijdt op zonne-energie en zijn daar traditioneel ijzersterk in. Delft heeft de race sinds 2001 al vaak gewonnen, ook al was er concurrentie van toonaangevende universiteiten uit onder andere Japan, Amerika en Duitsland.

De Solar Challenge wisselt jaarlijks tussen Australië en Zuid-Afrika. Dit jaar is in september het Afrikaanse continent aan de beurt. De TU Delft won daar al vier keer op rij. De studenten hebben geprobeerd het nieuwe model Nuna 12s nóg lichter en sterker te maken dan de voorgangers. Meer vermogen en de allerbeste efficiëntie.

Aan een eventuele vijfde overwinning zal een Drechtsteden-tintje zitten. Eveline groeide op in Dordrecht en ging naar de middelbare school in Zwijndrecht. "Ik heb op het Walburg College gezeten. Ik volgde het Technasium. Met de taalvakken had ik het moeilijker. Techniek ging me meteen goed af." Op het Technasium is 'Onderzoek en Ontwerpen' een examenvak.Toch heeft de techniek er niet altijd ingezeten, zegt ze. “Als kind wilde ik ballerina worden en daarna nieuwslezer." Nu is ze dus lid van het befaamde Brunel Solar Team.

Een blik onder de motorkap is niet aan de orde voor de Rijnmond-verslaggever. Op een anoniem bedrijventerrein aan de rand van Delft werken de techneuten in het geheim aan de wagen. Eveline houdt zich op dit moment vooral bezig met publiciteit en fondsenwerving. Een zonneauto bouwen is niet gratis.

“Ik ben vooral bezig met de financiële kant van het team. Dat is echt heel wat anders dan wat ik normaal doe”, zegt ze. Eigenlijk studeert ze voor technisch ontwerper. Maar ze hoopt dat ze een leven lang plezier heeft van het project. "Ik heb alles opzij gezet voor deze kans. Ik kan nu heel veel ervaring opdoen."

"Het doel is niet om de snelste te zijn, maar om zo ver mogelijk te komen", legt Eveline uit. “We vliegen volgende week naar Zuid-Afrika. Dan rijden we eerst de hele route andersom. We gaan precies ‘loggen’ wat we tegenkomen." Ze wil perfect voorbereid aan de start staan om vervolgens zo energiezuinig mogelijk te rijden. En dus zoveel mogelijk kilometers af te leggen zonder een druppel benzine te tanken.

"De race in Zuid-Afrika heeft dit jaar een nieuwe route en dat is best een uitdaging", vertelt Eveline. De zonneauto's gaan ditmaal door drukke steden en moeten flinke hoogteverschillen overwinnen. Ook kunnen de temperatuurverschillen groot zijn. Dat zijn allemaal factoren die een Delftse overwinning in gevaar kunnen brengen.

Op het bedrijventerrein in Delft staat inmiddels ook een mysterieus ogende grote witte doos. "Daar gaat alles in wat naar Zuid-Afrika moet. Donderdag beginnen we met inpakken. Wij vertrekken een week later, op 6 augustus", zegt Eveline.

Spannend is het wel, geeft ze toe. “We hebben allen nog nooit een zonneauto gebouwd, laat staan erin gereden. We zijn met elf man en dat voelt als een kleine familie. Het zijn lange dagen, maar een zonneauto bouwt zichzelf niet. Ik denk dat het het straks allemaal waard is.”