"Ik heb dit zo gemist", zegt de receptionist achter de welkomstbalie van het Energiehuis. "Ein-de-lijk. Er is weer leven. Je voelt het." Hij doelt op het getrommel van een drumles dat galmt door de lange gangen van cultuurcentrum het Dordtse cultuurcentrum. Muziek-, theater- en dansschool ToBe mag er weer indoorlessen geven. En vooral ToBe blaast overdag leven in de immense voormalige energiecentrale.
Ja, de lessen met de allerkleinsten gingen door, maar wel met kunst- en vliegwerk. "Met de kleuters dansten we op het Energieplein voor de deur. Als het tenminste niet regende, vroor of stormde. Maar optimaal was dat niet. Winter en herfst zijn natuurlijk niet de beste tijd voor zoiets", blikt dansdocente Lidewij Bouter terug op het afgelopen halfjaar. "Soms stuurde ik dan een filmpje op. Probeer het thuis maar na te dansen. Om ze toch bij de les en bezig te houden. Binnen in het lokaal kunnen de kinderen vrij springen, rennen en zichzelf zijn. Ik heb het gemist ze zo lekker bezig te zien."
Op de verschillende verdiepingen van het Energiehuis vinden aan de lopende band ontmoetingen en kleine 'reünies' plaats. Leerlingen en docenten zien elkaar weer na bijna een half jaar. Of zien elkaar soms voor het eerst. Zo wil de getalenteerde Sara graag beter piano leren spelen. De afgelopen maanden leerde ze de basis via het scherm in verbinding met Olga. "Met de telefoon van mijn moeder", vertelt Sara voorafgaand aan de les. "Ik vind het heel leuk om Olga nu in het echt te zien." Op haar beurt is Olga ook blij. "Ik vind het knap hoe Sara thuis heeft geoefend op een keyboard. Hier mag ze zo spelen op een echte Steinway-vleugel."
Ondertussen rennen en vliegen Tessa, Josephine en andere meisjes van 4 en 5-jaar met kleurige sjerpen door lesruimte 207. Het kleuterdansen is weer helemaal terug. Hun 'juffrouw' Lidewij overziet tevreden haar danslokaal. "Het is superfijn om ze hier weer te zien. Buiten is toch minder leuk en praktisch dan in hier in de studio. Het verbaast me ook hoe snel ze alles weer oppikken. Ik heb geprobeerd in de buitenlessen en online de structuur van de normale lessen zoveel mogelijk aan te houden. Dat zit er echt nog in. Ik ben positief verrast, ze doen het prima", lacht Bouter.In lesruimte 202, drie deuren verderop, staan twee zwart-glimmende vleugels naast elkaar. "Welkom, wat leuk je in het echt te zien!", zegt Olga als Sara arriveert. "Zullen we het kikkerlied gaan proberen?" Handig wipt Olga op het ene klavier met haar ene hand over de andere. "Snap je waarom het een lied voor kikkers is?" Sara knikt. "Je handen maken sprongetjes."
Olga: "Ik vind het heerlijk om Sara eindelijk live te kunnen zien. We zagen elkaar wel wekelijks online, maar dit is beter. Toch zijn we digitaal ook best ver gekomen. We zijn begonnen aan nieuwe boeken, we konden gelukkig wel doorgaan. Maar met twee vleugels, dat is ideaal om les te geven." Daar is Sara het helemaal mee eens. "Les via mijn moeders telefoon... soms was dat niet zo leuk."
Sara speelt met een vrolijk gezicht, de dansende kleuters stralen en ook voor de docenten heeft deze doordeweekse dag een feestelijk tintje. Olga: "Ik krijg berichten van mijn leerlingen dat ze zo blij zijn dat ze weer kunnen komen. Dat is leuk om te lezen. Ze kijken er echt naar uit. En ik ook."
Helemaal vrijblijvend is het allemaal niet, zegt danslerares Lidewij Bouter met een knipoog. Het worden nog spannende tijden bij ToBe Kleuterdansen in de paar maanden tot de zomerstop. "We willen toch ons jaarlijkse traditionele optreden geven. Daar gaan we nu voor repeteren. Hopelijk voor publiek, maar de tijd zal het leren. Het is dus nog even hard werken voor de meiden. We willen echt aan alle ouders en familieleden laten zien wat we hebben bereikt het afgelopen jaar."
Tips van ToBe-docenten voor bereiken oude niveau en plezier: 1. Lidewij Bouter: "Het belangrijkste: wees niet bang en zet de eerste stap. Haal diep adem en ga. Iedere docent weet dat we heel lang hebben stil gezeten en houdt daar rekening mee. Ga weer genieten van je hobby en zorg dat er ritme en structuur in komt. Dan is het weer helemaal terug voor je het weet." 2. Olga Mertsalova: "Als je weer in een vertrouwde omgeving uit het verleden komt, keren motivatie en vaardigheden vaak snel terug. Die zitten toch ergens verankerd. En ook al valt het de eerste keer tegen: niet opgeven en even doorzetten. Soms heb je even tijd nodig. Maar het is net als fietsen: bepaalde dingen verleer je nooit."
Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond
