"Er werd massaal gereageerd. Nog geen dag later was het probleem opgelost. Ik ben zo blij. We zitten hier prima en ook nog in een ruimer jasje", zegt ze.
Op 1 april kreeg ze de sleutel en na drie intensieve weken van regelen en verhuizen werd vandaag weer de draad opgepakt: "En da's hard nodig, want de aanvragen blijven binnen stromen."
Dubbel gevoelSinds ze drie jaar geleden startte, groeit de stichting als kool: "Eigenlijk is het triest dat dit nodig is. We helpen meer dan 200 gezinnen per jaar aan huisraad. Dat is mooi, maar geeft een dubbel gevoel."
De Groot is niet alleen trots op haar vrijwilligers, maar ook blij met de hulp van een Dordts verhuisbedrijf: "En natuurlijk de gevers. Want als wij niks krijgen, kunnen we ook niks geven."
Alleen een kleed"We doen wel vier vrachtjes per dag", vertelt vrijwilliger Siem Wulfse, "en nog steeds verbaas ik me dat er zulke schrijnende armoede is in Nederland."
"Je komt soms bij mensen die letterlijk niks hebben. Laatst nog een vrouw met vier kindjes op een kleed in een kaal huis. Snap je hoe blij zo iemand is als je een bed brengt en wat meubels?"
Ooit stond hij als Sterkste Man van Nederland zelf in het middelpunt van de belangstelling. "Maar dit geeft veel meer voldoening. Ik heb tot mijn pensioen nooit zo hard gewerkt als nu."
Suzan de Groot grijpt meteen haar kans voor een nieuwe oproep. "We kunnen nog wel wat sterke vrijwilligers gebruiken!"
Ook mensen die nog bruikbare huisraad kwijt willen, kunnen altijd contact opnemen met Geef het Dordt.
