Het huis van de 76-jarige Helena is veranderd in een beestenbende

"Hij was aan het cirkelen rond zijn bak. Gelukkig kwam het goed." Het zijn spannende tijden voor Helena. Een paar dagen geleden nog glipte slang Pi even zijn terrarium uit. Gelukkig is de 76-jarige Dordtse bepaald niet bang aangelegd. "Ik kon hem snel weer vangen."

Jack de groenblauwe ara snerpt door de woonkamer en de hond blaft vervolgens terug. In de achtertuin zitten twee stinkdieren. Op de overloop blaast de serval, een grote gevlekte kat die je normaal op de Afrikaanse savannen ziet. Op de bovenste etage rennen de woestijnvosjes rond. Eigenlijk zou vandaag de thuiskapper komen, maar die heeft ze afgebeld. "Het is hier nu zo'n puinhoop. Ze begreep het gelukkig."

"Het geeft een beetje een avontuur hier", zegt de dame op leeftijd met een glimlach. Helena van der Graaf heeft een groot hart. Een groot hart voor haar zoon Rob, maar ook voor zijn dieren. Want ze helpt 'Ranger Rob' die klem zit, omdat hij geen gebruik meer kan maken van de loods die hij huurde. Hij staat op straat met alle exotische dieren die hij opvangt. In wanhoop verhuisde hij de dieren, sommige zelfs midden in de nacht, naar zijn moeder. Haar huis in het rustige Dubbeldam aan de rand van Dordrecht doet nu dienst als noodopvang.

Moeder Helena voert de ara een partje mandarijn. "Heerlijk vindt hij dat. Jack is een lieverd." Ergens geniet ze ervan dat haar huis leeft en ademt. Samen met Rob geeft ze de dieren meermaals per dag te eten en te drinken. Maar ze weet dat het geen houdbare situatie is. "Dit moet natuurlijk wel goed geregeld worden. Het is even afwachten. Rob vecht hier al jaren voor. Hij gooit al zijn lief en leed erin."

Rob van der Graaf, beter bekend als 'Ranger Rob', staat het huilen nader dan het lachen. "Het doet me pijn om mijn serval in een bench te zien. Zo wil ik dit niet. Hij heeft normaal een prachtig verblijf." De katachtige verblijft nu in een kooi op de overloop. Rob vecht al jaren voor een officiële opvang van exotische dieren. Het is een lange en moeilijke strijd om de juiste locatie en vergunning, al is hij de laatste maanden in constructief gesprek met de gemeente. Maar die stelde volgens Rob twee keer een definitief besluit uit. En nu is het dus ronduit crisis.

"Ik moest er ineens uit, de stroom werd gewoon afgesloten." Rob had een huurcontract voor zijn loods tot 1 december. Hij hoopte voor die tijd een overeenkomst met de gemeente te bereiken en anders op een beetje extra tijd van de verhuurder. Maar dat lukte niet, vertelt hij met tranen in zijn ogen. "De verhuurder wilde niet meer wachten. Dit is echt noodgedwongen. Het is verschrikkelijk. Dit is niet waar ik voor sta."

Het kan best zijn dat er snel een definitieve oplossing komt, maar eerst moet hij deze situatie zien door te komen. Een toestand waarbij zijn ouderlijk huis is omgetoverd tot dierenopvang. Zelf verblijft Rob in een appartement waar deze dieren niet zijn toegestaan. "Dit kan heel even, maar niet lang. Ik heb echt hulp nodig", zegt hij in de achtertuin bij het houten verblijf van de stinkdieren. Inderdaad, die wil je liever niet in huis hebben. Overigens mag dat in Nederland wel legaal. Nóg wel.Veel dieren van Rob hebben een verhaal. Zo bleef Pi de rode rattenslang alleen achter toen zijn baasjes in een scheiding belandden. Rob werd gevraagd om onderdak te bieden. Er was ook jarenlang een papegaai uit een Rotterdams café. Tot zijn hoogbejaarde baasje kwam te overlijden. Weer werd Ranger Rob verzocht om opvang. En zo gaat dat regelmatig.

Rob is namelijk een partner van de politie en organisaties die strijden voor dierenwelzijn. In ons land belanden er jaarlijks duizenden exotische dieren op straat. Soms nemen mensen in opwelling bijvoorbeeld een indrukwekkende serval in huis. Daar blijken ze dan in de praktijk niet voor te kunnen zorgen. Dus moet het dier weg of neemt het zelf de benen. Een nieuwe wet die het houden van exotische dieren aan banden ligt, zorgt vanaf 2024 waarschijnlijk nog eens voor duizenden extra slangen, alligators en andere exoten die een nieuw thuis nodig hebben. Vandaar dat de gemeente Dordrecht met Rob wil praten. Er zijn te weinig opvangplekken.

De moeder van Rob zet haar gevederde, harige en geschubde gasten in ieder geval niet de deur uit. "Ik doe het met liefde voor de dieren. 's Middags krijgen ze hun fruit", zegt ze. Dat er naast haar slaapkamer papegaaien fladderen en Oscar de agoeti rondscharrelt, een groot Midden-Amerikaans knaagdier, deert haar niet. De ontsnapte slang en Zaza de sissende kakkerlak in huis ook niet. "Ik slaap nog steeds heerlijk."

In de 'rommelkamer' is de radiator lekker warm gestookt om een aangename temperatuur te krijgen. Die ruimte doet nu dienst als volière. Hier doet Rob zijn ultieme pleidooi. "Mensen die echt van dieren houden, help me alsjeblieft. Geef me een ruimte, al is het maar tijdelijk. Zodat ik deze periode kan overbruggen. De verblijven heb ik, het is echt alleen de ruimte. Dit is niet wat ik wil voor de dieren."

Rob van der Graaf heeft zelf dierenverblijven, maar zoekt – voor korte of langere tijd – ruimte om deze neer te kunnen zetten. De gewenste oppervlakte is zo'n 200 vierkante meter. De ruimte hoeft niet verwarmd te zijn, maar er moet wel elektra beschikbaar zijn. Er kan uiteraard een vergoeding tegenover staan. Reacties voor Rob kunnen naar maurice.laparliere@rijnmond.nl.