De emoties komen naar boven als de neergestoken leraar (53) met een ambulance naar het ziekenhuis wordt gebracht. De mensen die buiten cultureel centrum Landvast staan, zoeken steun bij elkaar. Een kind komt huilend het pand uit, ook andere kinderen en volwassenen zijn in tranen. Sommige ouders zoeken elkaar op en omhelzen elkaar.
"Het is natuurlijk een hele heftige, schokkende gebeurtenis waar mensen die daar op dat moment waren, opeens mee geconfronteerd werden", zegt Roy Heerkens, woordvoerder van Slachtofferhulp Nederland. Twee medewerkers van Slachtofferhulp zijn woensdagavond direct naar Landvast gegaan om de kinderen, ouders en docenten op te vangen.
"Wat we dan doen is acute opvang. Hoe zitten mensen er nu bij en hoe gaan ze nu naar huis? Dat gaan we eigenlijk na: 'ga je zo naar huis? Ben je toevallig alleen thuis? Moeten we iemand bellen?' Zodat je weet dat ze in ieder geval die eerste nacht door komen."
Stress en slecht slapen
Donderdagochtend is Slachtofferhulp naar basisschool Het Palet gegaan om docenten, ouders en leerlingen te ondersteunen. "We bieden allereerst altijd een luisterend oor, dus mensen kunnen vertellen wat ze hebben meegemaakt."
Na de eerste shock en het ongeloof komt de verwerking op gang. Dat gaat bij kinderen anders dan bij volwassenen, vertelt Heerkens. "Voor kinderen is spelen hun taal. Niet alle kinderen zijn even spraakzaam of kunnen heel goed praten over datgene wat ze is overkomen. Maar ze kunnen er bijvoorbeeld wel over spelen, tekenen of knutselen."
Volwassen kunnen daar soms van schrikken, maar dat is niet nodig, zegt Heerkens. "Ik heb wel eens meegemaakt dat kinderen een tekening maakten van een gebeurtenis en die vervolgens heel boos verscheurden. Kinderen in de basisschoolleeftijd spelen soms ook situaties na. Dus als je op het schoolplein ziet dat de gebeurtenis wordt nagespeeld, schrik daar niet van."
Vechten, vluchten of bevriezen
Voor volwassenen helpt het vaak om te weten wat er in hun lichaam gebeurt, zegt Heerkens. "Op het moment dat jij geconfronteerd wordt met dit soort geweld, dan maakt dat eigenlijk een stofje los in je lichaam, adrenaline. Dat zorgt ervoor dat je gaat vechten, vluchten of bevriezen. Op het moment dat de kust dan weer veilig is en die adrenaline zakt, dan kan dat stressklachten veroorzaken, zoals slecht slapen, verminderde eetlust, herbelevingen, de situatie steeds weer voor je zien. "
Dat legt Slachtofferhulp dan ook uit aan de ouders en docenten, zodat zij niet schrikken van hun eigen reactie. "Het is eigenlijk een hele normale reactie op een abnormale gebeurtenis, want ze hebben nogal iets gezien. Dat geldt voor de kinderen ook. Die kunnen soms ook buikpijn of hoofdpijn hebben."
Slachtofferhulp houdt komende tijd vinger aan de pols om te kijken of de klachten afnemen. Mensen kunnen altijd contact opnemen als ze over de gebeurtenis willen praten. "Bij negen op de tien mensen worden dit soort klachten in de loop van de dagen of weken minder. Dat is vaak ook voor mensen een hele geruststelling om te horen."
Dit artikel verscheen eerder bij onze mediapartners Rijnmond en de NOS
Bekijk via ons YouTube-kanaal een reportage daags na de steekpartij:
