"Natuurlijk ga je als huisarts tot het uiterste om mensen te helpen, maar er zit niet bij elke uitgang van de huisarts iemand om te vragen hoe het financieel gaat", legt gepensioneerd huisarts Kees Rovers uit.
Kees Rovers was ruim 40 jaar huisarts in Crabbehof en werkt ook tijdens zijn pensioen nog als waarnemend arts. Uiteraard kunnen hij en zijn collega's wel opmerken dat de gezondheid van hun patiënt lijdt onder eventuele schulden. Maar zelfs dan kunnen ze, door hun geheimhoudingsplicht, maar beperkt handelen.
“Je kunt mensen helemaal niet makkelijk verwijzen, je kan mensen natuurlijk wel adviseren naar het sociaal team te gaan”, voegt Rovers toe.
Volgens de gemeente zou er een grote groep mensen zijn met schulden die wel contact heeft met de huisarts, maar niet zelf de weg vindt naar schuldhulpverlening. “In feite is de huisarts de barometer van de samenleving. Een huisarts krijgt al heel veel taken toebedeeld. Dingen die vroeger vaak in het ziekenhuis gebeurde worden sneller doorgeschoven naar de huisarts. Het is dus heel wat op het bordje van de huisartsen."
De bedoeling is dat de gemeente, huisartsen en het sociaal wijkteam in gesprek gaan om uit te zoeken hoe ze mensen het beste door kunnen verwijzen. “Het is in belang van de huisartsen maar de gemeente kan ook bakkers de opdracht geven om na te gaan of mensen wel voldoende geld hebben om hun brood te betalen.”
Een loket waar huisartsen terecht kunnen voor al die doorverwijzingen op dit vlak zou uitkomst kunnen bieden. Maar of dat er ook komt, moet na het gesprek blijken.
