Ze raakte gewond, maar wordt ook luidkeels toegezongen. Na 25 jaar stopt Joke Louwersheimer (68) als steward van FC Dordrecht. Hoewel ze haar club maar moeilijk kan loslaten, vindt ze het mooi geweest. Met een lach en een traan neemt ze afscheid. “Ik heb een hoop vrienden gemaakt.”
Hoe dichter ze bij haar slotduel als steward komt, des te emotioneler ze wordt. Ook wanneer ze het rammelende hek opent om terug te blikken op de afgelopen kwart eeuw. “Het is oud, maar wel gezellig. De saamhorigheid als hier heb je nergens anders”, zegt ze als ze de Dordtse grasmat betreedt.
‘Je moet respect afdwingen’
Steward zijn lijkt soms ondankbaar. En misschien is dat ook zo, maar het plezier is Joke nooit kwijtgeraakt. “Je moet respect afdwingen en dat is aardig gelukt”, vindt ze. Sterker nog: de harde kern van FC Dordrecht ziet haar als icoon en zingt haar regelmatig toe:
Joke, mag ik hier roken?
Joke, mag ik hier staan?
Joke, mag ik hier roken?
Wat heb je toch een klotebaan
“Ik ga alles missen hier”, zegt de hoofdpersoon in kwestie. “Ik stop, maar ik hoop dat ik nog iets kan doen, al is het maar iets in de administratie. Het is toch mijn cluppie.”
Dat is te merken ook, want in de afgelopen 25 jaar stond ze voor iedereen klaar. “Voor de spelers heb ik vroeger het ontbijt en de lunch gemaakt, ik heb nog heel het stadion leeggespoten en bij spelers thuis schoongemaakt.”
Twee ex-spelers van FC Dordrecht springen er voor haar uit: Jari Schuurman en Ilias Bronkhorst. “Van hem heb ik nog een Excelsior-shirtje met handtekening gekregen”, zegt ze over Bronkhorst.
Longaanvallen
Hoewel veel mensen haar probeerden over te halen voor nog een (half)jaartje, heeft ze er toch voor gekozen om vrijdag na het laatste thuisduel dit seizoen tegen Willem II afscheid te nemen. Grootste boosdoeners waren twee longaanvallen vorig jaar, één keer belandde ze in het ziekenhuis.
Ook tijdens haar werkzaamheden voor FC Dordrecht moest ze het soms fysiek ontgelden. Zoals twee weken geleden, na het laatste fluitsignaal van het thuisduel met ADO Den Haag. “Op het laatst wilden ze uitbreken en iemand gaf mij een duw”, beschrijft Joke. “Toen ben ik op mijn heup gevallen, ik was versuft van de pijn en zit nog steeds aan de pillen. Dat heeft mij heel veel gedaan. Wel waren de aanhangers geschrokken toen ze hoorden dat ik daar lag, daarna zongen en klapten ze.”
Hoe haar afscheid er zal zien, weet ze niet precies. Dat er een “verrassinkje” komt, weet ze, al heeft ze stiekem zelf ook nog een grote wens. “Ooit zou ik eens een keer de bal weg willen trappen vanaf de middenstip.”
