Chauffeur reageert niet
Achteraf horen ze van zijn collega's hoe het ongeluk kon gebeuren. Lars stond met twee collega's op het balkon van de goederentrein. De mannen zien een vrachtwagen in de verte komen aanrijden en waarschuwen de chauffeur met geluid- en lichtsignalen.
Te laat merken ze dat de chauffeur niet reageert. Ze proberen te remmen, de chauffeur geeft geen voorrang, een frontale botsing volgt. De klap wordt Lars direct fataal. Eén collega raakt lichtgewond. De vrachtwagenchauffeur blijft ongedeerd.
"Het is naar mijn idee een heel overzichtelijk stuk daar. Als je actief deelneemt aan het verkeer, zou je de trein moeten horen en zien," verzucht de moeder. "Er is weliswaar geen bovenleiding maar er staan wel waarschuwingsborden. Die had hij ook kunnen zien."
Slagboom ontbreekt
Het is een troost, zeggen ze, dat Lars niet heeft geleden. Maar de wetenschap dat zijn dood mogelijk had kunnen voorkomen als de overgang beter beveiligd was, maakt hen boos. Op de onbewaakte overgang aan de Zanddijk bij Hooge Zwaluwe staan alleen rood-witte andreaskruisen en een waarschuwingsbord met de tekst 'Let op trein'. Een slagboom ontbreekt.
Dochter Sasha en haar nichtjes besluiten kort na het ongeluk een petitie te starten, waarin ze vragen om deze plek -maar liever ook alle andere onbewaakte overgangen- van een slagboom te voorzien. De petitie is al bijna achtduizend keer ondertekend. "Dat doet ons goed en het geeft ook aan dat mensen de noodzaak ervan inzien. We nemen allemaal deel aan het verkeer en je wilt dat het zo veilig mogelijk gebeurd."
156 onbewaakte overgangen in de regio
Volgens ProRail heeft de regio Rijnmond 156 onbewaakte overgangen langs de goederenspoorlijn. Niet iedereen weet dat de trein daar voorrang heeft. Maar ze allemaal van slagbomen voorzien, gaat miljoenen euro's kosten, zegt een woordvoerder. De spoorwegbeheerder gaat nu wel, na overleg met treinmachinisten, borden plaatsen bij de overgangen in het haven- en industriegebied. Daarop komt de tekst 'Let op, trein heeft voorrang', als extra waarschuwing voor verkeersdeelnemers.
De ouders van Lars hadden het liever anders gezien, maar hebben begrip voor de keuze. Pieternel: "ProRail is afhankelijk van de middelen die de overheid hen geeft. En dit is niet een punt waar je direct aan denkt vanwege het enkele spoor en het geringe treinverkeer. Maar goed...."
Aanpassing komt te laat voor Lars
Voor Lars komt de aanpassing te laat. Zijn ouders blijven achter met de herinneringen aan hun zoon. Thuis hangt overal zijn portret. Een kaarsje brandt permanent bij zijn urn in de vorm van een zeeschelp. Op tafel ligt een fotoboek dat zijn vrienden over hem maakten, vol liefdevolle teksten en foto's van een gelukkig en druk sociaal leven. Marcel: "Lars was een rustige jongen die gelukkig alles uit het leven heeft gehaald. Hij hield van motorrijden, technomuziek, mooie auto's en knutselen."
Hun zoon woonde sinds kort niet meer thuis, maar liet na vertrek nog veel spullen achter in de ouderlijke woning in Zwijndrecht. Op de zolderverdieping toont zijn vader de motorspullen van Lars, de verstofte rode Alfa Rome-autootjes die hij verzamelde en de modelspoorbaan die de jonge machinist vanaf zijn twaalfde zelf heeft aangelegd.
Marcel: "Opa Andries heeft hem de liefde voor de trein bijgebracht. Ze gingen elke week naar het station om naar treinen te kijken. Voor Lars stond het al vroeg vast dat hij machinist wilde worden, met een voorkeur voor het goederenvervoer." Na zijn opleiding kon hij bij DB Cargo aan de slag. Daar werkte hij zes jaar met Kijfhoek als standplaats.
